#discussie

Het bewaren van het overzicht was nooit Jannus’ sterkste kant geweest, zeker niet als het op administratie aankwam. In de hectiek van de dagelijkse beslommeringen rondom de kringloopwinkel verdween er wel eens vaker iets uit zijn actieve geheugen. Maar een herinnering die al sinds het vroege voorjaar stof lag te happen, dreigde nu vlak voor de zomer voor een behoorlijke crisis op de werkvloer te…

Het is halverwege de dag wanneer Harrie bij een klant wegloopt. Net als hij bij zijn auto staat, voelt hij zijn telefoon trillen. Op het scherm licht de naam op: Frits van der Venne. Het was alweer maanden geleden dat hij Frits voor het laatst had gesproken. “Met Harrie de Groot,” neemt hij op. “Harrie, met Frits. Ik bel je omdat ik nieuws heb opgevangen in de zaak rondom Robert van de…

Toen Adriaan Visser die ochtend het achtererf opliep, hoorde hij geen vogels. Dat viel hem de laatste jaren vaker op. Vroeger — en met vroeger bedoelde hij niet eens zijn jeugd, maar gewoon tien jaar terug — zat de lucht in april vol geluid. Kieviten. Zwaluwen. Soms een fazant langs de slootrand. Nu hoorde hij vooral het zachte gezoem van de luchtwasser achter de stal. De machine draaide dag en…

Een nieuwe dag was aangebroken in de Lege Knip, Jannus en Trees zaten samen in het kantoor te overleggen. De sfeer is doordrenkt met de noodzaak van verandering. “We kunnen niet langer wachten,” zegt Trees, terwijl ze naar een stapel stoffige dozen in de hoek wijst. “De winkel staat vol met spullen die al langer dan een jaar onverkocht blijven, en de opslag puilt uit.” Jannus knikt, maar zijn…

De woensdagmiddag in De Lege Knip had zijn eigen ademhaling. Zonlicht viel schuin door de hoge ramen en liet stofdeeltjes zweven als kleine gedachten die nergens wilden landen. In de verste hoek, waar de banken hun beste tijd hadden gehad, zat een groepje dat niet opviel en toch niet te missen was. Ze zaten er niet toevallig. Ze zaten er omdat er iets was dat hen bond — iets wat je niet zag, maar…

Sally stapte de kamer van de wethouder binnen, niet met een vragende blik, maar met een dik dossier onder haar arm. Marian zat er al, een tikkeltje nerveus, wetende dat Sally op het punt stond de boel op scherp te zetten. “Wethouder,” begon Sally direct, terwijl ze het integrale plan van Harrie op tafel legde. “We kunnen wachten op de normale bureaucratische afhandeling van de waterschade, of we…

De volgende ochtend hing er een waterig zonnetje boven de Vaartweg. De geur van natte aarde uit de kleine voortuintjes mengde zich met de zilte lucht die over het dorp trok. Albert Vink had slecht geslapen; de woorden van Sally spookten door zijn hoofd. Een eenheid vormen. Het klonk simpel aan de tafel van De Lege Knip, maar de praktijk was weerbarstiger. Hij trok zijn oude werkjas aan en stapte…