βράδυ αυγούστου, φώτα της πόλης, οδηγούσες και σκληρή μουσική έβγαινε από τα ηχεία. “θανατίλα” είπες όταν κατάλαβες ότι με ξένιζε και με άφησες να διαλέξω. έβγαλα το δίσκο με τη μέταλ και ψάρεψα από το πίσω κάθισμα κάτι με ένα τεράστιο κύμα στο εξώφυλλο. χαμογέλασες. “είναι σαν να πηγαίνουμε διακοπές”











