#decyzje

Nie nienawidzę cię za to, że przestałeś mnie kochać.

Nienawidzę cię za każde kłamstwo, które wmawiałeś mi tak długo, aż zaczęłam wątpić we własny rozum.

Za każdą zdradę, po której patrzyłeś mi w oczy i udawałeś niewinnego.

Za noce, kiedy płakałam, a ty mówiłeś, że przesadzam.

Za dni, kiedy robiłeś ze mnie wariatkę, bo łatwiej było zniszczyć moją prawdę, niż przyznać się do własnej winy.

Nienawidzę cię za słowa, których nie da się cofnąć.

Za to, że z dziewczyny, która kochała za mocno, próbowałeś zrobić dziwkę w oczach innych ludzi.

Za szepty za plecami. Za plotki.

Za wstyd, który powinien należeć do ciebie, a który nosiłam ja.

I najbardziej nienawidzę cię za nią...

Za przyjaźń, którą straciłam.

Za osobę, która była obok, zanim pojawiłeś się ty.

Nie wiem, czy zrobiłeś to celowo, ale po twoim odejściu zostało po mnie więcej pustych miejsc niż wspomnień.

Kiedyś oddałabym za ciebie wszystko.

Dzisiaj nie oddałabym ci nawet jednej łzy.

Bo zrozumiałam, że człowiek, którego kochałam, istniał tylko w mojej głowie.

A ty byłeś jedynie bólem, który nauczył mnie, jak wygląda zdrada, gdy nosi twarz ukochanej osoby.