[แปล/สัมภาษณ์] อีจงซอก | ELLE KOREA, MARCH 2021
Eng Trans by; jongkkot
Thai Trans by; โดชิ
Q: ไม่ได้เจอกันนานเลย รู้สึกยังไงบ้างที่ได้เป็นอิสระหลังจากปลดประจำการ
จงซอก: มันก็ทั้งดีแล้วก็น่าเบื่อนะ สองปีที่ผ่านมา ก็แค่ต้องประคองตัวให้อยู่รอดไปได้ แต่ตอนนี้ต้องหาและต้องทำงานด้วยตัวเองแล้ว ผมไม่รู้ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบที่เหมาะมั้ย แต่ผมรู้สึกเหมือนว่า มันก็เป็นเรื่องดีที่จากเคยมีงานประจำ ก็กลายมาเป็นฟรีแลนซ์ * ผมอยากโชว์การแสดงดีๆ เพื่อให้สมกับที่แฟนๆ ที่รอผมอยู่ได้คาดหวังไว้ วันนี้ก็เหมือนกัน ผมรู้สึกประหม่านิดหน่อยที่ต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
*(ตอนแรกทำงานในกรมฯ ก็เป็นงานประจำ แต่พอออกมาแล้ว กลับมาเป็นนักแสดง ก็เหมือนเป็นฟรีแลนซ์)
Q: แต่มีความรู้สึกว่าคุณก็ดูมีความมั่นใจมากกว่าที่พูด(ว่าประหม่า)นะ
จงซอก: โอ้ ก็ถ้ามันประสบความสำเร็จน่ะนะ มันยากที่จะเชื่อนะ แต่ว่า ปกติแล้วผมจะค่อนข้างเครียดเวลาอยู่ในกองถ่าย โดยเฉพาะเวลาที่ต้องถ่ายทำในที่แคบๆ ก็จะรู้สึกกดดัน ตอนที่ต้องถ่ายคลิปวีดีโอสัมภาษณ์ แล้วสายตาของทุกคนมองมาที่ผม ปากผมจะเริ่มแห้ง แต่ถึงแบบนั้น ผมก็มีความสุขที่ได้กลับมาที่กองถ่ายนะ มันทำให้รู้สึกว่าผมยังมีชีวิตอยู่ เพราะมันเป็นความกดดันที่ผมไม่ได้รู้สึกมาสองปีแล้ว ทำยังไงถึงจะทำงานได้อย่างสนุก? อยู่ๆ ผมก็เพิ่งนึกได้ว่ามันเป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามีพลังแหละ
Q: ยินดีต้อนรับกลับสู่งานหลัก ในสองปีที่ผ่านมา คุณได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรใหญ่ๆ บ้างไหม?
จงซอก: อย่างแรก ผมว่าวิธีการมองโลกของผมมันกว้างขึ้นเยอะเลย ผมเรียนรู้เรื่องเกี่ยวกับระบบสวัสดิการสังคมเยอะมาก ในระหว่างที่ทำงานบริการสังคม ผมรู้สึกเหมือนได้รับรางวัลตอบแทนนะ ผมคิดว่าผมได้รับประสบการณ์ที่มีค่า ที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิต มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่ผมจำเป็นต้องได้รับก่อนที่จะเข้าอายุ 30 ด้วยใจจริงเลย ต่อจากนี้ ผมคิดว่าผมจะต้องเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่านี้อีกนิดนึง
Q: จริงๆ ก็รู้สึกได้ถึงออร่าความเป็นผู้ใหญ่อยู่นะ
จงซอก: ในช่วงเวลาพักระหว่างถ่าย ผมดูมอนิเตอร์แล้วก็รู้สึกว่าดูแก่ขึ้นจริงๆ อืม ผมยอมรับนะ
Q: คุณดูเด็กกว่าฉันอีก คิดว่าร่างกายของคุณก็มีความเปลี่ยนแปลงเหมือนกันใช่ไหม?
จงซอก: ผมกำลังลดน้ำหนัก เพราะว่าช่วงนี้จะต้องถ่ายทำภาพยนตร์ ผมลดการทำ weight training แล้วปกติก็จะเล่นกีฬา พวกพีลาทิส กอล์ฟ หรือฟันดาบมากกว่า ผมเรียนฟันดาบมาประมาณปีนึงแล้ว เป็นการออกกำลังกายที่ได้ทั้งตัวเลย ได้ขยับตัวเยอะมาก แล้วก็สนุกด้วยเพราะได้แข่งกับคนอื่น
Q: สิ่งดีๆ มักจะเริ่มที่จุดเริ่มต้นที่ดี ใบไม้ผลิกำลังจะมาแล้ว มีอะไรที่คุณอยากจะทำเป็นอย่างแรกในฤดูใบไม้ผลินี้ไหม?
จงซอก: อย่างแรกเลย ผมอยากจะให้การถ่ายทำภาพยนตร์ The Witch 2 จบไปได้ด้วยดี ผมอยากจะตัดสินใจเรื่องงานต่อไปที่มันเหมาะสมกับผมให้เร็วที่สุด อันไหนดีที่ผมควรจะเลือกทำ? ผมกังวลมากเลยว่าจะสามารถแสดงด้านที่ดีๆ กว่านี้ให้ทุกคนเห็นได้ไหม แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะต้องรีบเลือกทันทีเลย ผมก็ทำการบ้าน(ตัดสินใจเลือกงาน)ไปในทุกๆ วันนั่นแหละ
Q: ก่อนจะเริ่มต้นใหม่ มีคำสัญญาอะไรที่ให้ไว้กับตัวเองไหม?
จงซอก: ความเด็ดเดี่ยวที่จะหาอะไรที่ "อีจงซอกชอบ" ก่อนเลย เพื่อจะได้ทำอะไรที่ผมสามารถทำได้ดี ความมุ่งมั่นที่จะทำให้ดี ที่สำคัญที่สุดเลยก็คือ เพื่อไม่ให้ตัวเองละอายใจ (ที่ทำได้ไม่ดี)
Q: ทำไมคุณถึงเลือกจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ The Witch 2?
จงซอก: เป็นคำขอจาก ผู้กำกับ พัคจองฮุน ที่เคยทำงานด้วยกันตอนภาพยนตร์ V.I.P ครับ ในเรื่องนี้ คาแรคเตอร์ที่ผมเล่นเป็นตัวละครที่ค่อนข้างมีความสามมิติ อธิบายเป็นคำพูดยากอยู่ ผมอยากจะแสดงให้ทุกคนเห็นถึงด้านที่แตกต่าง ผมก็เลยไว้ผมยาวด้วย พูดเยอะไม่ได้ครับ เดี๋ยวจะสปอย แต่คิดว่าคนอื่นก็น่าจะสามารถคาดหวังกับมันได้ เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ผมปรากฏตัวในลุคนี้
Q: คุณมีความกังวลมากมายเลยเกี่ยวกับงานต่อไปที่จะทำ อะไรเป็นจุดโฟกัสสำหรับการเลือกงาน?
จงซอก: ไม่ได้มีกำหนดตายตัวนะว่าต้องเป็นประเภทไหนหรือบทแบบไหนถึงจะอยากเล่น นักแสดงไม่ใช่ผู้สร้างสรรค์ แต่คือศิลปินตัวจริง ผมดูบท แล้วก็คิดถึงการทำอะไรที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์หรือได้ทำมาก่อน และอะไรที่แฟนๆ ชอบหรืออยากจะเห็นผมทำ ไม่เหมือนเมื่อก่อน ผมคิดว่าผมน่าจะเล่นละครย้อนยุคได้นะ มันมีความหมายมากเลยที่โอกาสมันกลับมาอีกครั้งในตอนนี้ที่ผมอายุ 33
Q: พอลองมาคิดดูแล้ว คุณก็ไม่ได้เล่นละครย้อนยุคเลย นับตั้งแต่เรื่อง The Face Reader
จงซอก: ผมถ่ายทำเรื่อง The Face Reader ตอนอายุ 24 ปี ตอนนั้นผมใช้ชีวิตอยู่บนความรู้สึกผิด แน่นอนว่ามันเป็นบทเล็กๆ แต่ผมคิดว่าผมสร้างความลำบากให้กับนักแสดงรุ่นพี่ที่ผมได้ร่วมงานด้วย ผมไม่พอใจกับผลงานของตัวเองเลย ก็เลยถอยห่างออกมาจากละครย้อนยุคไปสักพัก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าอยากจะลองมันอีกครั้ง
Q: คุณไม่คิดว่าแฟนๆ จะรอคุณในละครแนว Melodrama บ้างเหรอ?
จงซอก: ก็เหมือนเรื่อง Romantic Is a Bonus Book ที่ผมถ่ายทำก่อนเข้ากรมฯ ผมก็ชอบนะ แต่ก็อยากเปิดรับโอกาสสำหรับหนังรักในประเภทที่หลากหลาย (ไม่ใช่แค่ melodrama อย่างเดียว) เหมือนช่วงนี้ ผมชอบดูหนังใน Netflix แล้วก็เพิ่งได้ดู Sweet Home ประทับใจมากๆ ผมคิดตลอดเลยว่าการเตรียมงานหรือเตรียมตัวเพื่อทำอะไรสักอย่างโดยเฉพาะมันไม่ค่อยเวิร์ค ถ้าผมรอในระหว่างที่กำลังเตรียมตัวทำอะไรสักอย่าง(แบบไม่เฉพาะเจาะจง) ก็จะรู้สึกว่างานมันเข้ามาหาผมเหมือนเป็นโชคชะตา
Q: นี่ก็ 11 ปีแล้วตั้งแต่ที่คุณเดบิวต์ ในฐานะนักแสดง คุณมีความกังวลหรือมีทิศทางไหนที่จะทำต่อไปในอนาคตไหม?
จงซอก: ชื่อเล่นของผมคือ "อีจงโซ*" เพราะผมทำงานเหมือนวัว ผมไม่สามารถหยุดพักได้ ผมคิดว่าผมจะต้องทำงานให้ได้เยอะที่สุดตอนที่ยังเด็กอยู่ เพื่อที่จะได้เป็นนักแสดงให้ได้นานที่สุด เพื่อที่จะได้ดึงเอาสิ่งที่แฝงอยู่ในตัวออกมา มันรบกวนผมมากเหมือนกันนะ ก็ไม่ใช่ว่าหนัง Superhuman มีขึ้นมาเพราะว่าความสามารถของตัวละครในเรื่องมีลิมิตเหรอ? ตอนนี้พอมองย้อนกลับไปถึงความเครียดที่มีในตอนนั้น ผมก็คิดนนะว่าผมจะต้องไปไกลขนาดไหน แต่ก็ไม่ได้เสียใจนะ พอมาคิดๆ ดู ผมว่าตอนนี้ก็ยังพอมีเวลา (ก็คือตอนนั้นไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ เพราะพอผ่านมาจนถึงตอนนี้ ก็ยังมีเวลาอีกเยอะเลย)
*โซ (소) ภาษาเกาหลี แปลว่าวัวฮะ เปรียบเทียบคนทำงานหนักเหมือนวัว
Q: ใจดีกับตัวเอง
จงซอก: พอมองย้อนกลับไป ผมคิดว่าผมใช้ชีวิตในวัย 20 ด้วยความกังวลที่มากเกินไป ตอนนั้นผมเชื่อว่าผมจะเป็นผู้ใหญ่เมื่ออายุเลย 30 ไป ยังไงก็ตาม เปรียบเทียบกันแล้ว มันแต่กต่างกันนิดหน่อยระหว่าง นักเรียนม.ปลาย อีจงซอกที่อายุ 17 กับตัวผมในตอนนี้ ผมก็ยังเล่นไร้สาระกับเพื่อน แล้วก็คิดว่า "อ่า ผมทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว" ผมคิดว่า ปีเตอร์แพนถูกฝังอยู่ในตัวผม อาจจะเป็นช่วงเวลาที่ผมชอบถามแม่หรือคุณตาว่า "การมีชีวิตคืออะไร?" แทบจะทุกครั้งที่ผมเจอพวกเขา
Q: แล้วคำตอบที่ได้รับคืออะไร?
จงซอก: แม่ผมรำคานอะ เพราะว่าผมถามตลอดเลย ปกติก็จะตอบว่า "อืม ฉันก็แค่มีชีวิต(ไปแบบนั้น)เหมือนกัน"
Q: ก็เป็นคำตอบที่ถูกนะ
จงซอก: เพราะแบบนั้น ผมก็เลยพยายามใช้ชีวิตไปตามธรรมชาติเหมือนสายน้ำ ผมพยายามขยายมุมมองในแนวกว่างของผม มากกว่าที่จะเพ่งมองในแนวตั้ง เวลาที่ผมพูดหรือทำอะไรสักอย่าง ผมทำมันอีกครั้งในหัว ผมระวังตัวมากขึ้น คุณจะรู้สึกกลัวเมื่ออายุมากขึ้น ก็เลย...
Q: ตอนที่ตอบคำถามในยูทูปของ ELLE เรื่องการปรึกษาปัญหาหัวใจ ฉันประทับใจมากเลยที่เห็นคุณตอบคำถามที่ผู้ชมส่งเข้ามาอย่างกระตือรือล้นและระมัดระวัง
จงซอก: ผมทำงานมามากกว่า 10 ปี แต่คิดว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้มาปรึกษาปัญหาหัวใจ ว่ากันตามตรง มันยากนิดหน่อย ผมคิดเยอะมากเลยว่าจะตอบยังไง แต่ผมให้คำตอบที่จริงใจกับคนที่ส่งคำถามเข้ามา หวังว่าคำตอบจะสามารถช่วยได้จริงๆ
Q: ถ้าคำพูดมีความรู้สึก อีจงซอกเหมือนจะเป็นคนที่มีมุมจริงจังแล้วก็ไม่ค่อยเล่นตลกนะ
จงซอก: แต่ผมก็รู้สึกว่าผมสามารถเป็นคนที่ตลกมากๆ ได้นะ เหมือน hot keyword หรือ trending search อะไรแบบนั้น
Q: ทิศทางไหนที่คุณอยากจะไปต่อจากนี้?
จงซอก: ไม่นานมานี้ ผมได้ของขวัญเป็นหนังสือชื่อ 마음챙김의 시 (บทกลอนจากหัวใจที่ห่วงใย) เขียนโดย รยูจีฮวา (류시화) หลายประโยคในนั้นดีมากจนผมเขียนบางอันลงในโทรศัพท์ ในบรรดาประโยคพวกนั้น มีอันนึงที่ผมชอบ "I choose to inhabit my days, to allow my living to open me, to make me less afraid, more accessible" เป็นประโยคจาก Dawna Markova ซึ่งเป็นอะไรที่ผมอยากจะบอกตัวเอง อีจงซอกที่เป็นนักแสดงก็สำคัญเหมือนกัน แต่สำหรับอีจงซอกที่เป็นคนๆ หนึ่ง ผมก็หวังว่าเขาจะได้ใช้ชีวิตแบบสบายๆ แล้วก็มีความสุข ทั้งหมดทั้งมวล ผมก็อยากจะโฟกัสกับปัจจุบัน ถ้าได้ใช้ชีวิตแบบนั้น ผมก็จะเป็นผมที่ดีกว่าเมื่อวาน
