#daniel lohues

D voor Daniël, Drenthe en de digitale gulle lach. D is kortweg de titel van het nieuwe muziekalbum van Daniël Lohues. De Drentse liedjessmid met de gulle lach. Zingend in de taal van thuis. Tussen de notenbalken door ligt zijn optimisme er duimendik bovenop. Alles staat in Fis, er is geen Bes te horen: veel kruisen, nergens een mol.

Het Drents is een taal van liefde en zoetigheid zonder al te rauwe woorden. Het is verstaanbaar en schildert in woorden een duidelijk beeld. Opgeruimde liedjes derhalve met een diepzinnige ondertoon. Lohues bekijkt de wereld door een roze zonnebril, ook al is de lucht bewolkt. De teksten zijn simpel, maar heel doordacht, filosofisch bijna. De schrijver speelt met woorden, die hij toonzet op aangename arrangementen. Het is zijn handelsmerk na 9 platen en daarvoor met de succesvolle band Skik. In de streektaal klinkt alles zo om de hoek, zo van de straat, zo eigen - ook al is het mijn streek niet.

De alledaagse dingen waar een ieder mee rondloopt of van wakker ligt snijdt Daniël Lohues makkelijk aan. Hij benoemt die zaken, omkleedt ze met een glimlach en steekt een adder onder het gras of een aap uit de mouw in het plot van de tekst. In D, maar eigenlijk wel in ieder album, verheerlijkt Lohues de mooiste provincie van Nederland – de plek waar hij thuis is.

De woorden worden kracht bij gezet door tonen. De muziek is dan volks als het past en weer melancholisch waar het hoort. Mondharmonica en banjo klinken vrolijk door in de country van het platteland. De piano maakt een knieval voor alles wat Lohues lief is, terwijl de gitaar de gezelligheid kracht bij zet. Het spel en de teksten zijn klein en tastbaar. Zelfs in protest blijft het aangenaam en luisterbaar. Lohues brengt duidelijke taal, maar bedekt het met de mantel der liefde. Hij houdt de onderwerpen dicht bij zichzelf, maar laat ze wel universeel en daardoor van ons allemaal zijn. De thema’s zijn herkenbaar, de onderwerpen voor het grijpen, de beelden tastbaar. Soms legt hij een hand op mijn schouder. Geeft in rake zinnen troostende woorden, want “niks is veur niks”.