#cxkxi

Was er altijd iets te doen in uw hoofd, negatief dat wel, nu mis ge die drukte. Nu miste ge het gevoel van iets in uw leven, gezelschap op momenten dat ge eerst met uw gedachten zat.

Maar dan kom je thuis, je kunt naar de oude messen waar nog rode vlekjes op zitten. Hielp het toen? ‘Ja toch, ik voelde me opgelucht.’

Je haalt een mes uit de verpakking, kijkt er even naar en labelt het. Net als al die andere messen. ‘Dit is het mes, hiermee kan het.’

Je stroopt je mouw op, kijkt naar de wondjes van de vorige keren en je wrijft over het litteken van die ene keer. ‘Ik mag het niet doen.’

Toch pak je het mes vast en even later ziet het rood. De tomaat die in de keuken lag is gesneden. Op je telefoon die er naast lag was een berichtje verschenen.

Verborgen plekken met schaduw, waar het koud en bitter aanvoelt Verduisterde huiskamers en dichtgetimmerde slaapkamers Ver weg van dagjesmensen, toeristen en kinderen De winter.