ถึง เวลา
นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ฉันไม่ได้เขียนจดหมายถึงเธอ ฉันเพิ่งจะได้มีเวลาทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นและคิดถึงอะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับงาน Cheongju Craft Biennale 2025 ที่ฉันเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง จึงอยากจะเล่าให้เธอฟัง
เธอจำหัวข้อ "LIVING IN AN ELASTIC TIME” ที่ฉันเคยเล่าให้ฟังตั้งแต่ปีที่แล้วได้ใช่ไหม ? นิทรรศการกำลังจะเกิดขึ้นแล้วนะ ครั้งนี้พิเศษมากที่ศิลปินไทยได้รับเชิญให้ไปร่วมแสดงผลงาน แนวคิดของนิทรรศการสะท้อนถึงการรับรู้เรื่องเวลาในแบบคนไทย ซึ่งไม่ได้มองเวลาเป็นเส้นตรง และ คราฟท์ในที่นี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การประดิษฐ์ประดอย ไม่ใช่แค่การสร้างเครื่องมือไว้ใช้งาน แต่เป็นรูปแบบของความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม เป็นการท้าทายอย่างเงียบงันต่อความเปลี่ยนแปลงของโลก ที่ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นสินค้า และ รวมทุกอย่างเข้าไว้ที่ศูนย์กลาง เธอคงเข้าใจดีว่า เส้นแบ่งระหว่างงานฝีมือกับงานศิลปะยังคงมีอยู่ แต่ศิลปินไทยจำนวนมาก กำลังทำให้เส้นแบ่งเหล่านี้เลือนรางไป มันน่าสนใจมากใช่ไหมละ ?
ความงดงามสำหรับฉัน คือการที่เราได้มองเห็นการอยู่ร่วมกันของความแตกต่างหลากหลายทางวัฒนธรรม ฉันคิดว่าเธอจะต้องชอบ มิติทางจิตวิญญาณของการทำงานซ้ำๆ ในนิทรรศการส่วนแรกนำเสนองานฝีมือและความพยายามที่จะสานต่อแนวประเพณีพื้นถิ่นโดยศิลปินร่วมสมัย ผลงานถูกจัดวางอยู่ใน ‘เขาวงกต’ ที่สร้างขึ้นจาก ‘ผ้าห่มพระธาตุ’ เหมือนเป็นตัวแทนของความศรัทธา การเรียนรู้ และการเดินทาง อีกส่วนหนึ่ง เป็นการตีความที่เกี่ยวข้องกับเวลาโดยตรง เพราะพูดถึงงานคราฟท์ในฐานะพื้นที่ของความทรงจำและความเปลี่ยนแปลงไม่สิ้นสุด มีผลงานวีดีโอของศิลปินที่ดำรงอยู่ในเวลาที่คลุมเครือ บันทึกความทรงจำ และจินตนาการที่สามารถปรับเปลี่ยนความเข้าใจของเราเกี่ยวกับสภาวะร่วมสมัย ผลงานศิลปะหลายชิ้น เป็นการย้อนกลับไปหาอดีต และความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างวัตถุสิ่งของและการใช้งาน
อยากให้เธอใช้จินตนาการถึงการอยู่ร่วมกันของศิลปะและงานฝีมือ วิธีและวิถีที่ช่างฝีมือและศิลปินตีความเพื่อรักษามรดกทางวัฒนธรรมให้มีชีวิตต่อไป ฉันคิดว่านิทรรศการนี้กินความหมายไปมากกว่าแค่คำว่า ‘คราฟท์’ นิทรรศการนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่การจัดแสดงงานศิลปะ หรือ งานหัตถศิลป์ แต่เป็นโอกาสที่เราจะได้เห็นงานสร้างสรรค์ของมนุษย์และความงดงามตามธรรมชาติของวัสดุ รวมถึงการทำงานร่วมกันของศิลปินร่วมสมัย ช่างฝีมือ และการมีชีวิตที่สัมพันธ์อยู่กับเวลาที่เลื่อนไหล
ช่วงที่ความสัมพันธ์ของมนุษย์เต็มไปด้วยความเปราะบาง ฉันหวังว่าความยืดหยุ่นของเธอจะช่วยสมานทุกอย่างของฉันเอาไว้ ขอเธอในฐานะ “เวลาที่มีชีวิต” เป็นสะพานเชื่อม “ชีวิตที่มีเวลา” ในยุคสมัยที่สติปัญญาของมนุษย์ถูกท้าทาย เราต่างต้องเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลง
หวังว่าจดหมายฉบับนี้จะช่วยให้เธอจินตนาการถึงความเป็นไปได้ใหม่ๆ ของ การอยู่ร่วมกัน ฉันอยากให้เธอได้มาเห็นความเคารพที่ “ชีวิต” มีให้ “เวลา” ผ่านผลงานศิลปะที่จะเปลี่ยนเป็นความทรงจำที่งดงาม
It's been a while since I've written to you. I recently had some time to reflect on things and think about the Cheongju Craft Biennale 2025, which I'm involved with. I wanted to tell you about it.
Do you remember the theme "LIVING IN AN ELASTIC TIME" that I told you about last year? The exhibition is about to begin! It's especially significant this time because Thai artists have been invited to show their work. The exhibition's concept reflects the Thai understanding of time, which is nonlinear. And "craft" here isn't just about making things or creating tools for use; it represents cultural continuity. It's a quiet challenge to a changing world that turns everything into a commodity and centralizes everything. You'll understand that the line between craft and art still exists, but many Thai artists are blurring these boundaries. Isn't that interesting?
For me, beauty is seeing diverse cultures coexisting. I think you'll love the spiritual dimension of repetitive work. The first part of the exhibition presents crafts and the effort by contemporary artists to continue local traditions. The works are displayed in a 'maze' made from 'Buddha relic wrapping cloth,' symbolizing faith, learning, and journeys.
Another part directly relates to time because it discusses craft as a space of memory and endless change. It features video works by artists who exist in ambiguous time, recording memories and imaginations that can shift our understanding of our contemporary state. Many art pieces look back to the past and explore the deep connection between objects and their use.
I want you to imagine the coexistence of art and craft—how artisans and artists interpret things to keep cultural heritage alive. I believe this exhibition means more than just the word 'craft.' It's not just an exhibition of art or handicrafts, but an opportunity for us to see human creativity, the natural beauty of materials, and the collaboration between contemporary artists, artisans, and life itself, connected to elastic time.
In a time when human relationships are fragile, I hope your flexibility will help mend everything for me. I ask you, as "Living Time," to be a bridge connecting "Life with Time" in an era where human intelligence is challenged and we all face change.
I hope this letter helps you imagine new possibilities for coexistence. I want you to see the respect that "Life" has for "Time" through the artworks that will become beautiful memories.
너에게 편지를 쓴 지 얼마나 되었을까. 최근 여러 가지를 돌아보고, 내가 참여하고 있는 2025 청주공예비엔날레에 대해 많은 생각을 하게 되어 너에게 이야기하고 싶었어.
작년에 내가 말해줬던 "LIVING IN AN ELASTIC TIME"이라는 주제를 기억하니? 이제 전시회가 곧 시작돼! 이번에는 태국 작가들이 초청받아 작품을 선보이게 되어 특히 더 의미가 커. 전시의 개념은 시간을 직선으로 보지 않는 태국인의 시간 인식을 반영하고 있어. 그리고 여기서 '공예'는 단순히 물건을 만들거나 도구를 만드는 것을 넘어 문화의 연속성을 의미해. 이는 모든 것을 상품화하고 한곳으로 집중시키는 변화하는 세상에 대한 조용한 도전이야. 공예와 예술의 경계가여전히 존재한다는 것을 너도 잘 알겠지만, 많은 태국 작가들이 이러한 경계를 허물고 있어. 정말 흥미롭지 않니?
나에게 아름다움이란 다양한 문화가 함께 공존하는 것을 보는 거야. 너도 반복적인 작업의 정신적인 차원을 분명 좋아할 거라고 생각해. 전시의 첫 번째 부분은공예 작품과 현대 작가들이 지역 전통을 이어가려는 노력을 보여줘. 작품들은 '부처님 사리함 감싸는 천'으로 만들어진 '미로' 안에 전시되어 있는데, 이는 믿음, 배움, 그리고 여정을 상징하는 것 같아.
또 다른 부분은 시간과 직접적으로 관련이 있어. 공예를 기억과 끝없는 변화의 공간으로 이야기하고 있거든. 모호한 시간 속에 존재하는 작가들의 비디오 작품들이 있는데, 이 작품들은 현대에 대한 우리의 이해를 바꿀 수 있는 기억과 상상력을 기록하고 있어. 많은 예술 작품들은 과거를 돌아보고 사물과 그 쓰임새 사이의깊은 관계를 탐구하고 있어.
나는 네가 예술과 공예의 공존, 그리고 장인들과 예술가들이 문화유산을 살아있게 하기 위해 어떻게 해석하고 노력하는지 상상해 보길 바라. 나는 이 전시회가 단순히 '공예'라는 단어 이상의 의미를 지닌다고 생각해. 이 전시회는 단순한 예술이나
