#courier5758

Korona nie ma tylko jednej tważy, ani tylko jedną stronę, i nie ma takiego czegoś jak tzw „uniwersalne doświadczenie”.  Każda osoba odczuwa i przeżywa ten czas inaczej, w zależności do miejscowości i warunków. Zanim cokolwiek więcej napiszę, pragnę podkreślić że nie mam - i nie mogę sobie wyobrazić - tzw ,Włoskiego doświadczenia’, gdzie minęły dni w których aż 900-parę-plus ludzi zginęło w ciągu jednej doby.  Jeżeli znajdę gdzieś materiały opisując te doświadczenia, to udostępnię przy końcu tego - mojego pierwszego tekstu - w tym blog-u. Ogólnie mówiąc, doświadczenie Angielskie kolorowany jest odwołanymi wystawami - artystycznych jak i też przedsiębiorczych -, dla wielu ludzi stratą pracy płatnej (każdy z nas płaci za mieszkanie, jak nie czynsz to hipoteka...), i z różnymi zapowiedziami z departamentu Skarbnicy Narodowej, ogłaszające różne pomocne-dla-niektórych funduszów, zwłaszcza ludzi zatrudnionych, ogólnie z głównego nurtu społeczeństwa, a na zakończenie, deklaracja krajowej kwarantanny. W gronie ludzi w Anglii z połączeniami do kontynentu, powoli budziły się początki strachu i lęku , kiedy przed naszymi oczami epidemia na kontynencie zaczęła się manifestować.  Niektóry że tak powiem ,dalekowzroczni’ ludzie, widząc budzący się chaos i spustoszenie - najpierw w Chinach, wtedy w Włoszech - przygotowali się jak najlepiej mogli, celując na wczesną izolacje i przeczekanie aż pandemia zacznie opadać.  Inni podeszli do pandemii jakby z dnia na dzień, zarówno z punktu świadomości i przygotowania, jak i też z punktu zrozumienia jakie będą skutki tego wszystkiego w codziennym życiu ludzi i narodu. Dla wielu ludzi, ten okres pandemii przynosi niespodziewany łup; w internecie, wspólnota i społeczność się wzmacnia, a w sferze codziennym miedzy-ludzkim, te same cechy odradzają się.  W Facebook'u, prze-różne kluby i wspólnoty dla hobbystów, amatorów, miłośników i sympatyków znajdują że zaczynają zajmować rolę punktu moralnego i psychicznego wsparcia  W naszej izolacji, tak się ułożyło - pięknie nawet - że ,towarzystwo’,wspólnota’ i ,społeczność’ się odnawia.  Uważam że te odnawiające się cechy są - dla nas wszystkich - krytyczne. My artyści.  Co takiego mamy zrobić z sobą w tym czasie?  Co takiego możemy zrobić?  Jaki może być nasz wkład? Pamiętam pewnego wykładowcę z czasów kiedy jeszcze byłem w szkole sztuki pięknej.  Był z nami w gościnności, tylko na ten jeden dzień.  Niestety, nie zapisałem jego imienia - jeden z moich przeróżnych grzechów...  To jeszcze było w moim tzw ,roku gruntującym’, w 98/99.  Dochodząc do końca wykładu, on powiedział „ ...nasze całe zajęcie to śnić-marzyć, i tworzyć obrazy: Oto wszystko, i całość...”.  Dla mnie, to jest jeden z tych wypowiedzi wpadających do kategorii „Wszystko, i Nic”;  ...śnić-marzyć, i trwożyć obrazy ... Obraz nam prezentowany z tylu źródeł, to obraz lęku i strachu:  „Niewidzialny Zabójca Krąży Po Naszym Kraju, Uderzając Każdego Bez Rozróżnienia - Nawet Premier Boris Nie Był W Pełni Bezpieczny..!!!” Wierzę że ten ,obraz’ nie jest obrazem do którego my artyści musimy cokolwiek dodawać.  Nie wierzę że musimy się skupiać na ten temat i ,obraz’.  Troszkę parafrazując słowa artystki Robertina Sebjanic, „ ... czasami za dużo informacji z przykrymi wieściami doprowadza do rezygnacji i zapomnienie…”.  Ogólnie, uważam że coś w tym jest.  Uważam że - jako ludzie, nie tylko z powodu że jesteśmy artystami - musimy sobie przypominać że ta ,Korona’ nie będzie nad nami wisiała na zawsze.  Jesteśmy wszyscy, że tak powiem, w bunkrze w tej chwili,- w izolacji i fizycznie oddaleni od siebie, ale te doświadczenie nie jest doświadczeniem grobu.  W najgorszym przepadku, jest to doświadczenie głębokiego nurkowania w łodzi podwodnej.  W najlepszym przepadku, możemy ten okres przejść tak, jak motyl albo tropikalna ćma przechodząca fazę metamorfozy w poczwarce:  bezpiecznie rozwijająca się, czekając na swój czas i sezon.  https://www.dorzeczy.pl/swiat/134458/tragiczna-sytuacja-we-wloszech-najnowsze-dane.html   https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,174110,25838906,koronawirus-we-wloszech-ponad-13-tysiecy-ofiar-liczba-zakazonych.html#