#ceviz

Hani 'kozları paylaşmak' diye bir deyim var ya şu andaki günlük kullanımı mücadele etmek, güçlerini karşılaştırmak şeklinde. Bu söz aslen Kastamonu'da çıkmış. Koz dediğimiz şey cevizmiş. Ve bir zamanlar 2 köyün kimin tarafında belli olmayan bir ceviz ağacı olduğu için de cevizler ortak toplanır ve köy meydanına getirilip paylaşırlarmış. Ancak sürekli paylaşılma esnasında eşit dağıtılmadığı iddia edilir ve kavga çıkarmış. Bu kavgalar artık ünlenip ceviz toplama zamanı köy halkını heyecan kaplarmış. Ergenliğe ermiş, eli sopalı delikanlılar cevizlerini korumak amacıyla meydan yolunu tutarlarmış. Yıllar boyu süren bu hasat zamanı koz paylaşma günü olmuş. Fakat hiçbir zaman gerçekten cevizleri paylaşmak için değil bu çaba. Hep bir üstünlük göstergesi. O yıl belki kilo bakımından daha az ceviz de alsalar karşı köydeki gençleri daha fazla pert ederlerse sevinerek evlerine dönüyorlar. Hatta o dönemki anneler oğullarının yetişkinliğini vurgulamak için “Benim oğlum koz paylaşacak yaşa geldi.” şeklinde izah ederlermiş. Uzun lafın kısası bu kozları paylaşmak deyimin orijinali bir savaş değil barış işareti. Sonuçta ceviz bölüşmek bir paylaşım işi. Fakat çoğu olayın sonu gibi bu da insanın kendini karşısındakinden daha üstün bir konumda görmek istemesiyle bitiyor. Şu an aslında birçoğunun çıkış noktasını, hikayesini bilmesek de ya da farkında olmasak da deyimler, atasözleri bize çok şey anlatıyorlar. Sadece biraz kulaklarımızı dikleştirmek yeterli.