#busonkarakis

Türküleri yanık, şiirleri hoyrat!

Havayı nemsiz, çayı demsiz.

Bir seni olduğun gibi,

bir seni herşeye rağmen.

Yeni bir başlangıçla bitecek ömrümüz.

Amenna ve Saddakna,

Bari hoşça geçse günümüz ..

Hangisine tasa edeceğiz, şaştık.

"Ölüm derdi, kalım derdi" derken

Dimyata pirince giden misali,

Yolun ortasına ulaştık ..

Ölüm bir hatıra gibidir insanda;

Kâh hatırlanır, kâh unutulur.

Fakat bir gün, bir gün nihayet

Gözle görülür elle tutulur ..

Şimdi taştan çıkardığım ekmekle,

Çorba içmedeyiz sıcak sıcak.

Fakat yarın kim diyebilir ki Turgut,

Hatıra olmayacak?..

Unutmak istiyorum zaman zaman,

Ne yapsam, ne etsem olmuyor,

Kabulleniyorum,

Kabulleniyorum da gelgelelim

İçim içimi yiyor ..

Nasıl ki, unutamaz insan

Bir kez gerçekten sevdi mi ..

Senin anlıyacağın Elâgözlüm şimdiden

Alıştırıyorum kendimi ..

Eskisinden de zor

Yalnızlık ateşten kor,

Zaman geçse de yine sönmüyor.

Gör, Hayat ölüm kadar ağır

Kulaklar birbirinden sağır, Vicdanlar kör .

Herkes bir gün yalnız kalır ..

Keşke diyorum elimi tutsada

Beni evime götürse.

Ben seni çok sevdim Sibel,

Ben seni çok sevdim.

Bütün ruhumla sevdim seni,

En başından beri o kadar çok sevdimki.

Bir çığ gibi büyüdü bende.

Karşısında durmak istedim ama yıkıldım, ezildim.

Tıpkı şimdi olduğu gibi ..