#borrones

Quizás nos faltó sol y arena de mar, para cubrir nuestros cuerpos desnudos y descoloridos.Tal vez solo fueron paupérrimos mis intentos de poder decir “Nunca me dejes ir” en vez de estar sintiéndolo y actuando como tal. 

Quizás algunas cosas terminan sin empezar. pero me rehusé a  quedarme rezagado. Tal vez conocí tanto que se me tatuó en la piel, nunca como una cicatriz, siempre como mi complemento estético. 

Quizás me engañan engorrosos recuerdos: cátedras de de “cogidas” o del “ser” donde fuimos raramente uno.Tal vez olvidé de quién putas es el paraíso, si se olvida. 

Quizás no somos una canción o un color, porque el error fue  tratar de conjugarnos aun conociendo mi  déficit gramatical y fonético. Tal vez me fui lejos, buscando lugares para hacerlos nuestros y envejecer. 

Quizás es egoísta dar y quitar “Finales” donde alguien corre y otro gatea.Tal vez, amor, te escribo porque no  dije adiós. Pero aquí estoy imitando el arte de escribir,  sabiendo a donde debo ir- claro está- un mundo peculiar, de esos que te mostré, pero ahora ya no está mi  mano, la cual es la única que te pudo llevar.    

Te dibujé, Te coloré, Te puse un sol arriba Sin nubes que te tapen. Te busqué Algo que te sentara bien, Te di de comer La mejor comida que tenía, Y agua fresquita para beber.

Te decoré una casa, Te puse una comoda cama, Te canté bajito, Te soñé despierta, Te regalé lo que tenía pa' ti, Pa' ti, solo pa' ti Y era feliz.

Ahora busqué Una goma pa' empezar borrar de mi piel Cada uno de los colores Que te asigné Y puse nubes alrededor del sol Que pa' ti creé. Tú, ya no eres tú pa' mí, Yo, ya no soy yo pa' ti.

La hoja se quedó llena de borrones. Y casi nada tiene, Nada ha quedado por los rincones, Nada de lo que era pa' ti. Ya nada es pa' ti Y yo no soy feliz. Ya nada es pa' ti Y todo era pa' ti. Ya nada es pa' ti, Solo borrones, Solo quedan borrones.

Borrones, Solo quedan borrones.

....................................

Драсканици

Нарисувах те, оцветих те. Отгоре ти сложих слънце, без облаци, за да не те покриват. Търсих ти нещо, което да ти отива. Дадох ти да ядеш най-хубавата храна, която имах. И прясна вода да пиеш.

Обзаведох ти къща, сложих ти удобно легло, пеех ти тихичко, сънувах те будна. Подарих ти каквото имах, за теб, за теб, само за теб, и бях щастлива.

Сега потърсих гума, за да започна да трия от кожата си всеки един от цветовете, които ти бях дала. И сложих облаци около слънцето, което бях създала за теб. Ти вече не си ти за мен, аз, вече не съм аз за теб.

Листът се изпълни с драсканици И вече почти нищо не остана, нищо не остана от край до край, нищо, от това, което беше за теб. Вече  нищо не е за теб. И аз не съм щастлива. Вече нищо не е за теб, А всичко беше за теб. Вече нищо не е за теб,

Само драсканици. Остават само драсканици.

Драсканици. Остават само драсканици.