“Siz ne düşünürseniz düşünün, ben geçmişte olduğum her şeyim.” diyor Lyman Ward.
Annem bu fotoğrafı çekerken “Gel senin şurada bir fotoğrafını çekelim yarın öbür gün buralara tekrar gelirsen anlatacak bir hikâyen olur; Ben bu mahallede yaşadım, evimiz bu sokaktaydı dersin” demişti.
O zaman için bunun ileride önemli bir anıya vesile olabileceğini ön göremezdim tabi. Etrafımda olup biten çoğu şeyden habersizdim.
Aradan geçen bir kaç yılın ardından bu kez de onları ziyarete gittiğimde annemin bu fotoğrafı büyütüp kocaman bir çerçeveye yerleştirmiş olduğunu gördüm. Bu kez de, ileride Bodrum’da bir evin olduğunda sen de kendi evine asarsın” dedi.
Kadın ısrarla anlatmaya değer bir hikâyem olacağına inanıyordu :)
Çok kez bunu denedim, anlatmaya değer bir hikâye yaratmayı. Bunu gerçekleştirmiş olmayı da istedim de üstelik.
Çok sordum kendime “Neden bunu yapmayı bu kadar istiyorsun?”
Her bir soru başka bir soruyu da beraberinde getirdi. Ben biraz daha kazıyalım bakalım bunun altından ne çıkacak derken , kendimi öyle bir kaptırmışım ki daha önce hiç tanıdığımdan birbirinden farklı Esra ile karşılaştım orada.
Ve artık hazırım, hadi şu dağları yerinden oynatalım!
#birboheminyolculuğu
