Onthuld: hoe honderden sterven door ‘levensreddende’ chemotherapie. Het draait allemaal om deze ene bijwerking
De Brit Keith Gadd (73) werd gediagnosticeerd met darmkanker. Op 24 juli vorig jaar overleed hij; niet aan de gevolgen van zijn ziekte, maar de bijwerkingen van chemotherapie.
Het bleek dat zijn lever een bepaald enzym, genaamd DPD, niet kon aanmaken, waardoor het kankermedicijn dat hij kreeg niet afgebroken kon worden.
Een goedkope, eenvoudige test zou genoeg geweest zijn om te achterhalen dat Gadd het enzym niet kon aanmaken, maar die werd hem nooit aangeboden.
Dodelijk vergif
Voor hem werd het medicijn een dodelijk vergif.
Een deel van de bevolking, vijf tot acht procent, heeft een defecte versie van het enzym geërfd. In de meeste gevallen komt dat nooit aan het licht.
Ieder jaar lopen tienduizenden kankerpatiënten het risico te sterven als gevolg van de medicijnen.
Sinds 2000 heeft het middel capecitabine in Groot-Brittannië alleen al geleid tot 233 sterfgevallen. Artsen zeggen dat dit waarschijnlijk slechts een fractie van het totale aantal is.
Heel snel achteruit
Gadd begon dit medicijn op 29 juni vorig jaar in te nemen. Hij ging heel snel achteruit en stierf binnen een maand.
“We moesten toekijken hoe pap van binnen werd opgegeten door het medicijn,” zei zijn dochter Louise (48).
“Al na 12 uur werd hij heel erg misselijk,” voegde ze toe. “De dag erna kreeg hij zo erg last van keelpijn dat hij niet meer kon eten. Later kon hij amper nog lopen en had hij moeite met ademhalen.”
Geleefd
“Het ergste is dat hij waarschijnlijk nog had geleefd zonder deze behandeling,” klonk het.
Medisch adviseur Rob Glynne-Jones schat dat één op de 200 darmkankerpatiënten zal sterven als gevolg van de bijwerkingen van capecitabine.
