#benden.

Ev tamam.Okul tamam.Arkadaşlarla iyiyiz bu da tamam.Maddiyat da tamam desek.Bahar geliyor birde bilirsin çok seviyorum buna da tamam.

Ama işte bir noktadan sonra sıfırla çarpılmışa dönüyor bu tablo.Anlık hazlardan öteye gidemiyorum.Mutluyum,toparladım falan diyorum ama ıh hı.Köpek gibi özledim terbiyesizi.

Hani iyiyim cidden,her şey yolunda ama bazen o camına yapışarak gittiğim metroda bile yalnız hissediyorum.

Mesela heyecan verici bir olay oluyor,eve dönerken yolda ilginç bir şey görüyorum,lan hepsini geç hadi direkt arayasım geliyor ama elim telefona gitmiyor.Arasam ya açmazsa hissi.Numaran değişmisse hissi.Ulan açsa da ne dicem soruları.

(Buraları hep yazıp sildim.)

Sana dönesim de yok ama.Amadan sonrası da yok.

Damakta bıraktığın şu ekşi jelibonlar gibi bir tat.

Dün gece Kıbrıs’a bilet baktım sonra aynı telefonda olduğu gibi elim gitmedi satın al butonuna.

Özledim ama o kadar da yüzsüz değilim.