#batangabroad

The name is.

Masarap pong mapunta sa ibang bansa.. magkaron ng stable na trabaho at malaking kita. Pero habang tumatagal po, na isip kong hindi pala kumpleto pag malayo ka sa mga taong mahal mo. Yung pakiramdam na khit kumikita ka, kahit nabibili mo yung mga gusto mo, pero parang kulang pa din. Halos isang taon na dn po akong nalayo sa pamilya ko, sa loob ng isang taon po na un, parang napaka daming nangyari sa pinas, ang dami kong mga pangyayari na na-miss tulad ng Birthday, kasal, binyag. ung mga pinsan kong bata at mga pamangkin parang ang bilis bilis nilang lumaki. Natatandaan ko pa ung sinabi sakin ni daddy bago ko pumunta ng ibang bansa, ang sabi nia " Anak, handa ka na ba talaga? sigurado ka na ba jan sa plano mo, lagi mong tandaan madami kang isasakripisyo, madaming mangyayari sa loob ng isang taon na wala ka. pag pumunta ka jan, matagal na walang uwian, hindi na yan tulad ng pag trabaho mo sa maynila na pag nagutom ka na kapag nalungkot ka eh uuwi ka nalang dto satin ng basta bsta." ngayon ko na realize tama nga si daddy, madami kang isasakripisyo pag pumunta ka sa ibang bansa, kung dati akala q napupulot lng ung pera dto, ngaun nalaman ko kung gano kahirap kitain bawat sentimo. Kaya mahalin ntin at pahalagahan ang mga magulang or khit sino man sa pamilya natin ang nagsasakripisyo sa ibang bansa, dahil hindi biro malayo sa mga taong mahal mo.

Leche ah, may sariling post pa ako para sau bka tampo ka pa.

Hahaha nakaka good mood talaga pag nakakabasa ka ng ganito oh. Salamat ng madami :3

nakapublic siya

Pinoy Tumblrista. :)

aun, godbless mamaya mag long post ako pag sinipag :D