#batang90's

Agawan Base

Approximate age from 8 to 11 years of age.  In Erik Erikson’s psychosocial stages this is the  “Initiative versus Guilt” and “Industry versus Inferiority”. During this period the primary feature involves the child regularly interacting with other children at school. Central to this stage play, as it provides children with the opportunity to explore their interpersonal skills through initiating activities. Children begin to plan activities, makeup games, and initiate activities with others. If given this opportunity, children develop a sense of initiative and feel secure in their ability to lead others and make decisions.  Too much guilt can make the child slow to interact with others and may inhibit their creativity. Some guilt is, of course, necessary; otherwise, the child would not know how to exercise self-control or have a conscience. In Jean Piaget’s cognitive developmental stage this is the “Concrete Operational Stage” in which children construct schemes that enable them to think logically about objects and events in the real world. In this stage, a child can also understand much more complex abstract concepts, such as time, space, and quantity. They can apply these concepts to concrete situations, but they still have trouble thinking about them independently of those situations. In this stage also the child will be learning to read and write, to do sums, to do things on their own.  Teachers begin to take an important role in the child’s life as they teach the child-specific skills. If children are encouraged and reinforced for their initiative, they begin to feel industrious (competent) and feel confident in their ability to achieve goals. If this initiative is not encouraged, if it is restricted by parents or teachers, then the child begins to feel inferior, doubting his own abilities and therefore may not reach his or her potential. If the child cannot develop the specific skill they feel society is demanding (e.g., being athletic) then they may develop a sense of inferiority

Parang kelan lang, naaalala ko pa ang sarili ko na nag lalaro ng buhangin at mga kotse-kotsehan sa labas ng bahay namin. Ngayon, ni alikabok. Ayaw na padapuan sa karamihan ng mga anak ngayon. Ayaw daw kasing ma expose sa kung ano-ano at kung sino-sino. Kaya karamihan ng kabataan ngayon ay hirap makipag kapwa tao. Wala naman sigurong masama sa konting kalayaan diba? Yun nga lang, alam mo na ang pwedeng mangyari pag nasobrahan sa kalayaan ang isang tao. Marami itong magagawa, kadalasan. Masama.

Parang kelan lang, naaalala ko pa nung nagsasaya at nagiingay ako kasama ang mga kaibigan ko sa isang street ng subdivision samin. Laro dito, usap doon. Ngayon ay tila mga kulig-lig nalang ang nag tsi-tsismisan sa lansangan. Ano na nga ba ang libangan ng kabataan sa ngayon? Tablet? Cellphone? Computer? Kinain na nga ba sila ng sistema at teknolohiya? Pati mga saloobin nila o kung ano man ay nilalabas nalang nila sa mga social networking sites? Ano na nga ba ang nangyayari sa mundo ngayon? Maging ang mga kwentuhan sa labas ay napalitan na ng "group chat" sa ngayon. Ang mga sulat ay naging "PM's" na lamang. Sabagay, wala nga namang masama sa pag gamit ng teknolohiya. Yun nga lang, parang kelan lang.

Parang kelan lang.

Parang kelan lang, nung mga panahong nasa Highschool pa ko. Na ang tanging trip lang e manood ng pelikula, kumain ng tsitsirya, mag kwentuhan hanggang umaga, ay masaya na. Ngayon, napakarami ng kakaibang trip ang kabataan ngayon. Ayoko mag banggit dahil alam kong alam nyo na ang tinutukoy ko. Iba na ang trip ng mga kabataan sa ngayon. Mas lalo silang naging "daring" sa mga ilang aspeto ng buhay na dapat ay ginagawa lamang ng mga matatanda. Dumadami narin ang kaso ng mga menor de edad na maagang nag kaka pamilya. Minsan, hindi pa pinananagutan. Sino nga ba ang dapat sisihin? Sino o ano nga ba ang naguudyok sa mga kabataang ito na gumawa ng kung ano-ano?

Parang kelan lang, nung panahon ng mga ninuno ko. Napakamura ng mga bilihin, hindi nag wawala ang mga tao sa taas ng presyo ng kuryente. Napakaraming proyekto para sa masa. Protektado ang mamamayan ng "Death Penalty" sa kung sino mang masamang loob ang magtangkang gumawa ng krimen. Masasabi mong napaka unlad ng ekonomiya ng ating bansa. Ngayon, kanya kanyang kurakot dito. Nakaw doon, na habang nagpapakasarap sila sa salapi ng taong bayan, hindi nila naiisip ang kapakanan ng mga mamamayan na pinaglilingkuran nila. Dahil nawala ang "Death Penalty" at sa sobrang kahirapan ng bansa ay tumaas din ang dami ng gumagawa ng kung ano-anong krimen. Alam nila kasing may butas ang sistema, kaya sige lang sila ng sige sa pag gawa ng masasama. Ang masama nyan. Kapwa nag hihirap din sa buhay ang ninanakawan ng mga kriminal. Bakit hindi kaya ang mga pulitikong malakas mangurakot ang nakawan nila ng salapi imbis na mga taong naghihirap sa labas upang kumita ng salaping magagamit nya makaraos lang sa mga bukas na dadating?

Parang kelan lang.

Naki Uso Ka Rin - Sean Primero, Hush (Official Music Video)

Beat instrumental - beats by foe Music arranged and Mastered by - Don LastRhyme

Lyrics

Say it, say it again

I love you always forever

Near or far, closer together

Everywhere I will be with you