#barla

"Bir nasihat okudum, çok hoşuma gitti: 'Olacak olanda, olmayanda ve olmakta olanda hayır vardır.'

💫💫💫

Ay koy keçeli .Yeniden başlıyoruz.

Bediüzzaman Said Nursi.

Sizdeki gençlik kat'iyen gidecek. Eğer siz daire-i meşruada kalmazsanız o gençlik zayi olup başınıza hem dünyada hem kabirde hem âhirette kendi lezzetinden çok ziyade belalar ve elemler getirecek. Eğer terbiye-i İslâmiye ile o gençlik nimetine karşı bir şükür olarak iffet ve namusluluk ve taatte sarf etseniz o gençlik manen bâki kalacak ve ebedî bir gençlik kazanmasına sebep olacak.

Risale-i Nur

.

.

Üstad Barla Lahikasında hâlini Niyazı Mısrî gibi neyin hâline benzetiyor.

Neyin hâlini de Mevlana Mesnevisinin ilk 18 beyitinde şöyle beyân eder:

"Dinle, bu ney neler hikâyet eder,

Ayrılıklardan nasıl şikâyet eder.

Beni kamışlıktan kestiklerinden beri feryâdımdan

Erkek ve kadın müteessir olmakta ve inlemektedir

İştiyâk derdini şerhedebilmem için,

Ayrılık acılarıyle şerha şerhâ olmuş bir kalb isterim.

Aslından vatanından uzaklaşmış olan kimse,

Orada geçirmiş olduğu zamanı tekrar arar.

Ben her cemiyette, her mecliste inledim durdum. Bedhâl (kötü huylu)

 Olanlarla da, hoşhâl (iyi huylu) olanlarla da düşüp kalktım.

Herkes kendi anlayışına göre benim yârim oldu.

İçimdeki esrârı araştırmadı.

Benim sırrım feryâdımdan uzak değildir. Lâkin her gözde onu

Görecek nûr, her kulakda onu işitecek kudret yoktur.

Beden ruhdan, ruh bedenden gizli değildir.

Lâkin herkesin rûhu görmesine ruhsat yoktur.

Şu neyin sesi âteşdir; havâ değildir.

Her kimde bu âteş yoksa, o kimse yok olsun

 Neydeki âteş ile meydeki kabarış,

hep aşk eseridir.

Ney, yârinden ayrılmış olanın arkadaşıdır. Onun makam perdeleri,

bizim nûrânî ve zulmânî perdelerimizi -yânî, vuslata mânî olan perdelerimizi- yırtmıştır.

 Ney gibi hem zehir, hem panzehir;

hem demsâz, hem müştâk bir şeyi kim görmüştür

 Ney, kanlı bir yoldan bahseder,

Mecnûnâne aşkları hikâye eder.

Dile kulakdan başka müşteri olmadığı gibi, mâneviyâtı idrâk 

Etmeye de bîhûş olandan başka mahrem yoktur

Gamlı geçen günlerimiz uzadı ve sona ermesi gecikti. O günler, mahrûmiyyetten ve

Ayrılıktan hâssıl olan ateşlerle arkadaş oldu –yânî, ateşlerle, yanmalarla geçti – 

Günler geçip gittiyse varsın geçsin.

Ey pâk ve mübârek olan insân-ı kâmil; hemen sen vâr ol!..

Balıktan başkası onun suyuna kandı.

Nasibsiz olanın da rızkı gecikti.

Ham ervâh olanlar, pişkin ve yetişkin zevâtın hâlinden anlamazlar.