#babama;

"tıpkı gözyaşları gibi merhamet de sirayet eder, ötelerde Allahın gülleri yakandan hiç düşmesin Babacığım"  🥀

Annem bir rüya görmüş. Çocukluğumdan kesit gibi bir rüya. Geçmişteymişiz. Rahmetli babamla beni ortalarına alıp küçüklüğümü sevdikleri bir rüya. Hala çok şeye dayanmak zor ama bu rüyayı hayal edebildim, gerçeğini de yaşadım çünkü. O günleri, şifayı, sevgiyi hatırlatıp kalbimi gülümsetti. Seni çok özlüyorum ve bana bu kadar sevgi dolu anlar sevgi dolu bir kalp bıraktığın için minnettarım baba.

"Bir gün en sevdiğim öldü. Neye üzülsem onun ölümüne ağladım"

Bir keresinde elimi çok çok derin kesmiştim de annemi de beni de kan tuttuğu için yarayı üfleye üfleye babam temizlemişti. Hep aynı şefkatle pansuman yapmıştı. Çok garip, biraz önce bıçağı görünce anımsadım böyle bir anımız olduğunu. Şefkatinin içime kalkan oluşunu, baba seni öyle çok özledim ki seni anılarımda yaşatmak zorunda oluşum ve yeni bir anımız olamayışı canımı çok acıtıyor.

Ablamın düğünü için 2 yıl önce aldığım elbiseyi denedim dün hala içine girebiliyor muyum merak ettim, daha da zayıflamışım bol geldi.. Sonra elbiseyi evde ilk giydiğim anne babama gösterdiğim, babamın beni öyle görünce gülümseyip ıslık çaldığı akşamı anımsadım. 25 yaşında 5 yaşında çocuk gibi eteklerimden tutup etrafımda döndüren o sevinci. Çok canlı o an hala. Ruhun hala içimde, benimle bu evde yaşıyor, yaşatıyorum, iyi ki. Ama yokluğuna, özlemine, yeni bir şey denediğimde o ıslık çaldığın köşenin boşluğuna, içimi kocamanken bile çocuk yapışına, seninle birlikte o hissi de, kendimden büyük parçalar yitirmiş oluşuma da alışamadım hala.. Ömrüm içimden taşan, boğan bu özlemlerle nasıl geçer geçecek bilemiyorum

Seni özleyince büyüdüm, seni her gün çok özleyince kocaman olup küçüldüm. Keşke seni her özlediğimde sana sarılabilmek hediye edilse bana..

Içim kor, kelimeler düğüm, ifade etmek güç. Annem "o bir dağmış biz onsuz siste kaybolan kuş gibiymişiz" dedi. Yönümüz yok.. Baba gitme