#ayvegece

-Hep bekledim...

Gerçekten neydi? Neydi insanları bu kadar acımasız,düşüncesiz ve başkalarının hayatlarını görmezden gelmeye iten? Ben de mi böyle olacaktım? Yaşadıklarımı nasıl göz ardı edebilecektim? Ne kadar kötü şey görsem de insanların içinde bir nebze iyilik aramam aptalca mıydı? Nerde yanlış yapmıştım? Dönüp dolaşıp bir acı fanusunun içine girmeyi nasıl başarabiliyordum? Yaptıklarımın bir anlamı var mıydı? Ya da gerçekten varolmamın anlamı kendim için yaşamak mıydı? Bilmiyordum bütün sorular beynime doluşurken çığlık çığlığa kalıyordum. Yaşamaktan nefret etmem için bu kadar sebebim birikirken nasıl hayatta kaldığıma bazen gerçekten anlam veremiyordum. İnsanlar ölürken yaşamaya tutunmak ister demişlerdi. Ölürken tutunmak mı istemiştim gerçekten? Yoksa çoktan ölümüydüm?

“Ay benim , gece senin . Bakar bakar gülümserim .” 🎶

Nazım Hikmet

Gelmemiş birinin gidişine şahit oldu...