#austrocedrus

Trzy gatunki z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae) porastające Chile oraz Argentynę. Wszystkie trzy gatunki są monotypwe i często spotyka się dla nich określenie Chilijskie cyprysy. Są to:

Austrocedrus chilijski (Austrocedrus chilensis),

Ficroja cyprysowata, cyprys patagoński (Fitzroya cupressoides) ,

Pilgerodendron (Pilgerodendron uviferum).

Gatunki te są spotykane bardzo rzadko w europejskich kolekcjach (w Polsce nie spotkałem), w sprzedaży praktycznie występują tylko dwa pierwsze gatunki (równie rzadko, spotkałem się z jedną ofertą niemiecką oraz kilkoma z wysp brytyjskich, gdzie najczęściej oferowana jest Ficroja).

Cechą wspólną (poza rodziną) dla tych gatunków jest to, że są to rośliny raczej wolno rosnące i wszystkie zagrożone wyginięciem (dla większości zakazana jest wycinka oraz handel drewnem).

Austrocedrus jest drzewem dorastającym do około 20m wysokości. Łuski są ułożone parami na przemian większe potem mniejsze przez co pędy są spłaszczone. Każda z igieł posiada biały pasek aparatów szparkowych na zewnętrznej krawędzi. Szyszki małe 5-10mm posiadające do 4 nasion ze skrzydełkami. Roślina ta ze znanych nam w Polsce przypomina najbardziej żywotnikowiec japoński (jest bardziej delikatna).

Austrocedrus, młoda roślina

Austrocedrus

Ficroja to duże drzewo dorastające do nawet 60m przez co była praktycznie wycięta w trakcie Konkwisty jak i później. Igły ułożone na krzyż spiralnie 3-6mm długości niejako wewnątrz z białymi paskami (co moim zdaniem czyni unikalne o i ile z daleka można pomylić tą roślinę z jakimś cyprysem o tyle z bliska nie ma takiej możliwości). Szyszki kuliste około 12mm, nasiona płaskie, ze skrzydełkami po obu stronach (podobne do cyprysów/cyprysików).

Ficroja

Gałązka z widocznymi aparatami szparkowymi

Szyszki ficroii

Pilgerodendron dorasta maksymalnie do 20m. Igły ułożone na krzyż o równej długości (2-5mm), niemal łuskowato (dość dalekie porównanie ale do złudzenia niektóre gałązki przypominają rozchodnik ostry).  Również posiadają białe aparaty szparkowe  ale nie odcinają się tak mocno jak w przypadku ficroji (przynajmniej na okazach jakie miałem możliwość zobaczyć). Z gatunków jakie możemy spotkać w Polsce najbardziej podobny (a wręcz mylony jeśli nie zobaczy się pilgerodendrona) to jałowieć cuchnący (Juniperus foetidissima). Szyszki wielkości około 10mm posiadające nasiona ze skrzydełkiem (podobne do np. sosny).

Pilgerodendron - młoda roślina

Jałowiec cuchnący

Rośliny te, z nasion rozmnaża się bardzo ciężko, szczególnie ficroję, która ma niewielki współczynnik kiełkowania. Siewki są później delikatne i bardzo łatwo giną od chorób grzybowych (tyczy się oczywiście uprawy a nie naturalnego występowania). Jednak można rozmnażać z powodzeniem te rośliny przez sadzonkowanie.