Bugün Ankara Uluslararası Film Festivali başladı. Vasilis Mazomenos'un Lines (2016) adlı filmini izledim . Mazomenos Türkiye'de çok fazla bilinen bir yönetmen değil ya da en azından ben bilmiyordum diyelim. Zaten Yunan Sineması denince aklımıza bir çırpıda gelen yalnızca birkaç yönetmen var. Üstad Angelopoulos, genç yetenek Lanthimos ve Yunan asıllı Fransız Costa-Gavras… Rembetiko (1983), Alexis Zorba (1964) ve Attenberg (2010) gibi tekil örnekler dışında Yunan Sineması adına Dünya çapında öne çıkan başka bir isim bilmiyorum. Bu film de en azından bir Attenberg değildi, fakat birkaç meziyetinden bahsetmem gerek. Bir kere en büyük meziyeti ele aldığı güncel politik meseleleri zedelemeden steril ve plastik bir estetik yaratabilmesi. Film, birbirine bir şekilde bağlı hikâyecikler biçiminde kurgulanmış. Bu hikâyelerin her birinde çağdaş sanat yerleştirmelerindeki gibi kendi iç gerçeklikleri ve kendi özerk üslupları var. Fakat dediğim gibi bu özerk politik alt metne zarar vermiyor. Bu arada bu satırları yazarken yine Ankara'daki bir festivalde izlediğim Wasted Youth (2011) adlı Yunan filmi aklıma geldi. O film de genç ve apolitik bir kaykaycı temelinde Yunanistan'da yaşanan ekonomik krizi ve polis şiddetini irdeliyordu. (Yazmak, hele de benim gibi unutkan ötesi insanlar için o kadar yararlı ki… Şu anda Lines'ı yazmıyor olsam belki de Wasted Youth'u sonsuza kadar unutmuş olacaktım. Tabi ki adını veya hikâyesini unutsam da filmi izlerken yaşadığım imgesel deneyim bir yere kaybolmayacaktı, ama en azından filmin adını ve konusunu da uzun süre hatırlayacağım.)
