#athwan

वाटतं की उघडून द्यावीत मनाची कवाडे, घ्यावा थोडा मोकळा श्वास, पण लगेच मन आवरतं घेतो, कारण सोबत तुझी आठवण येईल खास. कितीदा वाटतं द्यावीत झटकून जाळी जळमटं, झाडावा पाचोळा, पण नजर पडते पाचोळ्यातून फुललेल्या सोनचाफ्यावर आणि आठवतो या चाफ्याच्या जन्माचा सोहळा, खरंच, हे असे अनेक सोहळे डोळे भरून पाहिलेत आपण जोडीनं, चाफ्याचा जन्म, गुलाबाची पहिली कळी, जाईच्या वेलाने पकडलेलं चढावाचं पाहिलं बोट, एक न अनेक. पर…

हा मार्ग शोधतो मी…

कित्येक वर्ष सरली, तुज दूर जाऊनीही, का आज आठवांशी, निशस्त्र भांडतो मी..

का मोजले मला तू, दुजा कुणी म्हणुनी, हा विद्ध जाहलेला, तक्रार मांडतो मी..

तू दूर लोटले का, मज आपुले म्हणुनी, कोडे कसे सुटावे, हा मार्ग शोधतो मी…

By Pridatko Oleksandr (Ukraine) [Public domain], via Wikimedia Commons

लागली ग आज पहा, धार पाऊस संतत, तुला जमेना यायला, हीच मनी आहे खंत.

जर नाही तू सोबत, काय कामी हा एकांत तुझ्या विना सखे माझे, नाही होत मन शांत,

संध्या उलटून जाते, मी एकाकी गर्तेत, कशी काढावी कळेना, विरहाची सारी रात.

सैरभैर जीव झाला, वाटे कैद मी घरात, तुझ्या भेटीचीच आस, फक्त आहे या मनात…

Transcript to roman script

Lāgalī ga āja…