Θα ρθούνε δύσκολες μέρες που θα υποφέρεις μέρες που δεν θα ξέρεις που να σταθείς θα ψάχνεις έναν άνθρωπο δικό σου να βρείς μαζί του δυο κουβέντες να πεις μα οι πόρτες θα ναι για σένα κλειστές θα αναρωτιέσαι αν σ ακούει κανεις και απεγνωσμένα της φυλακής το κλειδί θα ποθείς και θα θες ως τα χαράματα ξύπνιος θα μένεις θα κλαις για αυτά που γίναν χθες χωρίς να σκέφτεσαι το αύριο για φίλους που έχασες για αγάπες που σε πρόδωσαν για ανθρώπους που σκότωσαν αυτά που έκρυβες μέσα σου και όσο τους κανεις το χατήρι να τους δείχνεις πως πονάς θα σπαταλάς χωρίς λόγο την κάθε μέρα σου
Loading...









