Ik voel me compleet verloren en uit mijn eigen context gerukt. Hoewel ik mijn eigen waarheden nog wel herinner, Heb ik de zijne blindelings aan mezelf toegeëigend. In een vage waas zie ik mijn eigen werkelijke spiegelbeeld op ieder moment dat ik handel uit angst, eenzaamheid, verdriet of wat dan ook. Besef ik dat ik dit niet ben, En ik wacht af op het juiste moment, Het moment waarin ik al mijn kracht verzameld heb
Om zulk een verwoestende verandering aan te brengen als deze die mij te wachten staat. Omdat het moet Omdat mijn eindbestemming niet hier is. En vooral omdat ik me on-compleet voel, En best diep ongelukkig. Ik ben Eva, maar niet hier














