#akoayako

"Pride is tasteless, colorless, odorless and sizeless. Yet it is the hardest thing to swallow."

Gusto ko lang linawin na hindi pride ang pinakamahirap lununin. Halimbawa, yero, lason, isang buong manggang kalabaw at kung anu-ano pa. Pero bumalik tayo sa makatotohanang pananaw ng tao kung bakit napakahirap ipagpalit ng pride sa anumang bagay.

Ganito kasi yun, ang pride kasi ay ang pagkatao mo. Ito ang asawa ng pag- iisip ng tao. At second wife nito si ego. Para sa akin, ito ang bagay na gustong iangat ng tao sa kanya. Ultimo yung mga babaeng nagtitinda ng sariwang tilapia nila, mayroon nito. Ibinababa lamang ito kapagka nagmamahal tayo ng wagas, tumatanaw ng utang na loob, tinutukan ng baril sa uten, kapit sa patalim, at kapagka uto uto ka.

Parang ganito kasi 'yan, ang real height ko ay 6 ft. Pero 5'7 lang ang ginagamit ko dahil hindi ko na sinasama sa bilang yung pride ko. Ayon sa konsensya ko, hindi ko dapat kalimutan ang ginawang masama sakin ng kapwa ko. Yung tipong natatandaan ko pa hanggang ngayon kung sino yung pukang ama nagnakaw ng magic pencil ko nung grade 3 ako. Pero marunong naman akong magpatawad. Magkaibang bagay kasi ang pagpapatawad at pagkalimot. My point is, hindi ko kakainin ng buo ang pride ko para lang kalimutan kung anong kalapastangan ang ginawa mo sakin. 'Kapag ginawa ko yuh, it's just another way of saying na, "okay lang, pwede mo pang ulitin. Pwede ka pang mang'invite ng friends mo para gawin niyo yun sakin. Hihi". Ehem, hindi umire ang nanay ko noong Jan. 16, 1996 para lang abusuhin ako ng ibang tao.