#4thmonthsary

After 4 months , this was the first time we actually went out on our monthsary . She surprised me with the movie tickets which was very very unexpected ! Thank you for the day sayang . I had so much fun with you . Yeah , we needed to see each other after the bumpy road few days back . Iloveyou so so much

Happy 4th my love💞💝

01.16.14

Monthsary namin. Hmm, a day before, magkagalit kami. Nagalit sya sakin. Kasi nag s sya. ♥ As usual magkagalit kami di kami nag uusap. Pero nagulat ako kasi galit na galit sya nun (ramdam na ramdam ko) pero sinabayan pa rin nia ko pumasok, given na late ako nung araw na yun. :) Hihi 

Nung nasa Cubao na ko, di magkasama na kami. Nanlalambot ako kasi naiinis ako dun sa kinakagalit nia. Bago pa kami magkita naiiyak na ko sa inis. Nung pagkakita ko sakania di ko sya pinansin pero umakbay sya sakin. Pero sa jeep di na kami nag uusap, naiiyak na ko lalo nun. Hanggang sa dumating kami sa school ng di talaga nag uusap hanggang papunta na kami ng OC, na di pa rin magkausap tas mag kalayo kami maglakad. Hahaha. Tas nung malapit na kami natatanaw na kami ng mga classmate namin, "magkagalit yan" "umiyak si abbi?" Hahahahahahhaa awkward at its finest! :p Natapos na yung pe tas di pa rin kami nag uusap pero magkasama na kami, after nia magpalit ng damit bigla na ko humawak sa kamay nia.. tas.. yon. Di nia naman inisnob, na feel ko na humawak na rin sya sa kamay ko, tas hinawakan nia yung likod ko kung basa ng pawis, tas tinanung kung may dala akong extra shrt♥ At nagtuloy tuloy na, na nag uusap na kami tas yon kasama namin sila classmates sa SM mag lunch, khub tas drecho sa bahay nila classmate. Movie marathon, and landian with feelings. :") Okay na talaga kami nun. Pero nung bago kami umuwi, nag ssorry ako. Basta nag ssorry ako, tas nag eexplain. Tas naiinis ako sa reaction nia. Yung parang di nia magets yung point ko so ayun medio tinoyo ako nung naghiwalay na kami tinext ko na sya na mag ingat sya pero ang tamlay.. blablabla in short ang cold KO nung gabi. Nag ddrama ako and everything feeling ko isa akong malaking failure (kahit maliit lang ako, hahahaha basta yung ganung feeling knowing na monthsary namin kinabukasan at wala nanaman akong planong matino tapos nag eexpect ako na may something sya pero naisip ko na, Abbi hindi sya ganun. Di sya yung katulad ng mga napapanood mo na laging may surprise) 

Nung gabi na yun ang tagal nia mag reply, tas kasi ang gusto ko hanggang 12 kami magkatext pero sabi nia inaantok na sya kaya sabi ko ge tulog nalang din ako blabla. 

--

Kinabukasan, monthsary namin. 7:30 1st class kaya dapat maaga gsing namin. Pagtingin ko sa phone ko wala pa syang text. Inaantay ko.. wala pa rin. Edi tinext ko na sya. "Goodmorning baby, happy 4th!♥" SOBRANG DRY kasi wala talaga ko sa mood nun. Tapos pagkasend ko, may text sya agad. Naunahan ko lang pala sya. Tapos yung text nia. Aw, napaluha ako, nakakalusaw as in♥ Sobrang sweet. Sobrang feel ko yung love. :") Change mood agad ako nun. Hahahaha inis♥ Yun magksama na kami sabay pumasok, nag review, nagtest. Yun tapos na ang class. Gala na kami, nagmamadali ako kasi sayang oras. Tas bigalng nag aya sya na may kukunin daw sya malapit sa OC, sabi ko sige lang tas nung malapit na kami kinakabahan ako.. sabi ko sa sarili ko tangina neto, ano naman kukunin mo malapit sa OC. So eto nanaman ako, nag eexpect na may surprise sya. Hahahahahaha. Yun nga nung malapit na kami kala ko may surprise sya kaya kami pupunta dun, tapos nung andun na kami.. wala nganga hahahahhaahhaaha! Sabi ko bat ba tayo nandto? Edmarc: Wala lang! *insert 100 na tawa* Hahahahahahaha boset! Medio na heart broken ako dun, kala ko kasi talaga. <///3 Tas naupo kami sa halos tapat ng chapel.. 

Edmarc: May bibigay nalang ako. Abbi: Ano?  E: De joke wala..  A: Namo hahahahaha (umasa) E: Seryoso may bibigay talaga ko.  A: Poker face. Di na naniniwala.

  E: May inabot na box na maliit. Oh my god. Hahahahahahaahahahhaahahahahhahaha. Xhet xhet xhet! Pag bukas ko may singsing. ♥ Kainis naluluha ako sa kilig sa saya sa lahat♥♥♥ :'( :") Alam mo yung feeling na nag expect ako, tas kala ko walang nangyari yun pala may ibibigay syang singsing sakin♥

Natameme talaga ko nun, HAHAHAHAHAHAHHAAHHA. Di ko alam anung sasabihin tas yun pumunta nalang kami sa tapat ng chapel, Nag promise sa isa't isa tas dun namin sinuot yung promise ring namin♥ Akala ko kasi talaga next month pa kami magkakaron nun kasi nawala yung ipon ko kaya di kami natuloy bumili, yun pala kaya ang tagal nia mag reply nung gabi, bumibili pala sya. Wewszx! :") ♥ After nun tsaka lang kami pumunta ng mall para as usual, kumain at kumain♥ 

Ako nga pala si Mariel Conti.

Nagmahal. Nagmamahal. :">

Yun taong mahal na mahal ko ay katulad ko rin. Girl. Sounds weird but walang weird weird sa taong nagmamahal di ba.

Ako yun tipong kikay. Babaeng malandi sabihin na natin. Hindi nawawalan ng manliligaw. Sobrang mean pa. The girl everybody wants, "sabi nila". Maganda na "daw" kasi matalino pa. Or baka chos lang nila yun. Hahaha!

Nasa state of calamity yun puso ko nung nakilala ko siya sa isang PUP page. Siya rin ata ganun. Destiny nga naman. Incoming freshman kasi ako tapos siya sophomore. Chat tapos palitan ng number. Buong bakasyon siya katext ko. Kadamayan sa insomia, sa pagiging broken at sa kakulitan. Yun moments na yun ang nagsabi sa akin na malalim yun pagsasamahan namin ng taong ito. Nagpasukan na. Hindi kagad kami nagkita, after 2 weeks pa kundi dahil sa curiosity ko sa identity niya. Ang awkward nga nun unang pagkikita namin. Feelingerang close kasi kagad ako. HAHAHA! Naging Ate/Bunso kami nun una. Ginawa ko talaga lahat para makuha yun tiwala niyang kasing taas ata ng universe. Gusto ko talaga kasi maging ka-close siya, hindi ko alam, ibang ship pala ang makukuha ko sa kanya. Hindi lang friendship kundi relationship.

4 months ko na rin iniinda yun sakit sa pagkakaiwan sa aking ng boyfriend kong walang kwenta that time. Shete siya! *Serrey* Tapos mid-August, magkatext kami, dahil siguro naaawa siya sa akin, sobrang bitter ko kasi, inoffer niya yun sarili niyang maging boyfriend ko muna. Pumayag ako. Ewan ba. Hindi bago sa akin yun set up na yun kasi nagkaroon na rin ako ng boyfriend na babae kuno. Pero ito iba eh. Joke siya oo pero ito yun joke na sineryoso ko kagad. Dumaan yun 1st month tapos nun 2nd month dun ko na-realize na hindi lang kapatid or kaibigan yun tingin ko sa kanya. Doon ko sinabi sa sarili ko na "Ay mahal ko na siya". Sobrang life changing nun moment na yun kasi I'm totally against LGBT relationship. Pero iba pala talaga pag ikaw na yun nasa posisyon nila. Yun tipong wala ka nang pakialam sa sasabihin ng iba. At inaamin ko hindi naging madali yun lahat sa amin. Una, its just between the two of us pero iba talaga ang nagagawa ng love. Nagiging posible ang imposible. Totoo rin pala yun crucial daw ang first 3 months sa isang relationship. Madaming luha ang nailabas, kaliwa't kanang problema, mga damdaming nasaktan sa mga desisyon at higit sa lahat, nasubok yun katatagan namin. Andun kasi yun takot na baka isa sa amin ang bumitaw, ang sumuko. Umabot pa nga sa puntong nakikipaghiwalay na siya kasi nasasaktan na ako. Pero ewan ba. Love is unexplainable. Kahit masakit, kahit mahirap, kahit komplikado, hindi ako bumitaw sa tali. Alam ko na may pinanghahawakan ako, yun ang pagmamahal ko sa kanya at yun pagmamahal niyang nagpapatatag sa akin. Kahit sinasabi ng mga kaibigan ko na bumitaw na ko, hindi ko ginawa at hinding-hindi ko gagawin sa mga susunod pang oras, araw, at taon. Sobrang proud ako na SIYA ANG GIRLFRIEND ko kasi nagawa niyang sabihin sa department namin na kami. Proud, kasi ako yun maswerteng babae na pinili niya. Sobrang nakakataba ng puso yun moment na yun. Araw-araw kinikilig ako sa kanya kahit na moody siya. Love is when you love someone with the imperfection he/she has. Having a best friend at the same time girlfriend, siya yun. Ang kulit nga ng set up namin. Bangayan, basagan at kulitan yun halos bumubuo ng araw namin. Pero mas gusto ko pa rin pag seryosohan, kasi totoo lahat eh. Makikita talaga sa mata niya saka sa smile niya na sincere siya. At honestly, nakaka-adik siya. Woooohoo! At ngayong December 15, madadagdagan na naman ng isang buwan yun pruweba ng pagmamahalan namin. Hindi ko siya kinakahiya. MAHAL NA MAHAL KO SIYA, SOBRA. Oo, pareho kaming babae pero wala naman sa gender yan, wala sa sasabihin ng ibang tao, dahil ang mahalaga naman ay yun kami na meron.