#25.02.2017

“..Değerli olan her şey kırılgandır..” Lucebert Körlüğün çaresi vardır ama görmemeye karar vermenin çaresi insanlık tarihi boyunca bulunamadı.. .. “ -Rıza sormayan kötülük- “ Kötülük, bir kere kendi başına yaşayacak organlara sahip oldu mu kimsenin desteğine ihtiyaç duymadan büyüyebilir. . Artık -toplumsal rızaya gereksinimi olmayan bir kötülükle- karşı karşıyayız. Daha fenasını söyleyeyim:Artık bir yönetime de ihtiyacı olmayan bir kötülük dalgası bu.. _Herkes irili ufaklı kendi kötülük çemberini kurabilir. Yönetilmeye, yönlendirilmeye, desteklenmeye ve hatta toplumun rızasını almaya gerek duymayan bir süreç bu..    Bugün bir muhtar “Kızlar akşamları yalnız dolaşırsa döverim” diyebiliyorsa ve kimse bu muhtardan “Sen kimsin..?” diye hesap sormuyorsa bunun sebebi; bir zaman ´küçük adamların´ hiç birinden hesap sorulmamış olması. `Müdanaasız iktidarcıkların görüldüğü yerde tepelenmemesi´ sayesinde bugün buradayız. O küçük iktidarcıklar bugün büyük koltuklarda, en büyüklerinde oturuyor.(!) .. “..-İyinin” savunmasızlığı-.. “ Sizin duygularınız –hayal kırıklığı, keder, kahır, çaresizlik duygusu- hiçbir zaman bugünkünden daha kıymetsiz olmadı.. ..Rahatlayın, esasen kaybedeceğiniz hiçbir şey kalmadı. . -Artık küçük rahatlamalarla yola devam edemeyeceğimiz kadar sınırdayız-. .. Yazının başındaki alıntı Hollandalı bir şaire ait. Son zamanlarda beni en çok etkileyen cümle. Tam çevirisi zor. Çünkü kıymetli olan şey savunmasızdır/çaresizdir/çıplaktır anlamlarına geliyor aynı anda. İnsanî olan, insana yakışan erdemler kötülük kadar mühimmata sahip değildir. Tek silahı insanın birbirine güvenmeyi seçmesidir. Çünkü insanın temel özellikleri arasında sadece sevgi zamanı ve mekanı alt edebilir. Bütün o kutsal kitaplar bu sebeple insanı on ikiden vurmuştur.