"Hayatın kollarında amaçsızca savrulmuşum"

Her okur amaçsızdır. Amacı olan çalışır çabalar. Biz sadeceler olarak sadece travmalarımızla bahaneler bulup okumaya devam ederiz. Senin okuma amacında amaçsız olmak mı? Yoksa zevk misin

...Anladım ki insanlar;susanı korkak görmezden geleni aptal ,affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar .Oysa ki ; biz istediğimiz kadar hayatımızlardalar . Göz yumduğumuz kadar dürüstler ve sustuğumuz kadar insan.

"Sen içine yönel ,dışından seni habersiz sansınlar.Ne güzel hâldir ki o; sen akıllı ol, seni deli sansınlar"

Beğeni yağmuruna tutuldummm

...İyi de affa değer olanı zaten herkes affeder.Asıl af, affa layık olmayanı da affetmek değilmi? Tıpkı vicdan gibi.Onu kaybetmeye en fazla hakkımız olduğu anda. koruyabildiğimiz şey değil miydi vicdan?