Yine buldum buranın harabe yollarını. Yine düştü yolum bu yola düşe kalka. İnsan kaybolunca da yolunu bulabiliyormuş. Buldum. Yeni yıla sayılı saatler kala. Yaşam armağan mıdır insana yoksa ceza mı? 2022’imin güzel hediyesi, göz bebeğim… Yaşamaya heveslendirip her nefesi boğazıma dizdirenim… Manasızdı yaşamak, günler yitip giden, artık hesabını bile tutamadığı takvim yapraklarıydı bu kıza. Kendi de tarihe kavuşmayı arzular, kendi hayatında bulamadığı yeri, gidişiyle başkalarının yaşamında edinmek isterdi. Karar da veremezdi gidişi kendine ceza başkalarına hediye mi olurdu yoksa tam tersi mi? Biri geldi de inandırdı kırık dökük, bıkmış usanmış, dövülmüş sövülmüş ama bir türlü sevilmemiş o acizi. Ben varım, dedi. Bir anda asırlardır süre gelen sert kış hakimiyetini kaybediverdi. Sümbüller dalında yeşerirken gün doğdu korkunç karanlığa. Nefesleri canını yakmamaya başladı. Amaçlar edindi, hayaller kurdu, uğruna yaşanılacak bir şey buldu ve bu yola canını koydu. Ve sevdi, daha önce kimseyi olmadığı kadar sevdi, kendinden çok sevdi. Sevdikçe kimi küçüldü kimi büyüdü. Bazen anne gibi sevdi, sıkı giyin dedi. Bazen çocuk gibi sevdi, benimle ilgilen dedi. Ne kadar severse o kadar sevilirim diye düşünüp kalbini ellerine bırakıverdi. Her şeyi onundu, aynı kendisi gibi. Bazıları öyle kırıldı ki devam edemez sandı, oturdu kaldırımın kenarına içli içli ağladı. Sonra sevmeye daha fazla değecek bir şey bulamadı ve devam etti yoluna. Belki de hayatının en güzel yılından sonra yapayalnız kaldı bir anda. Hayatın tüm sorumlukları ve yalnızlık omzuna binerken ansızın o başını koyup da ağlayacak omuzu dahi bulamadı yanında. Mesafelere lanet etti, ağladı ve daha çok ağladı. Kimsesizliğine, yalnızlığına, çaresizliğine, ve aşamadığı sayılara ağladı. Fakat direndi de, aynı anda birden çok şeye koşarken motivasyonu olan tek şeydi o adam. Yol da hiç kolay değildi oysa. Dikenler doluydu düşsün de canını yaksın diye bekleyen. Onu ondan başka seven tek bir insan da yoktu yanında. Seven (ya da sevdiğini iddia eden) tek kişi de zaten uzağında. En son ne zaman kuru yastığa baş koymuştu hatırlamıyordu. Gözyaşları kimi zaman yaşanmışlıklara kimi zaman yaşanamayanlara dökülüyordu, uykularını bölüyordu. Vaktini bulduğu her an dualar ediyordu. Başarmak için, buluşmak için, kavuşmak için. En çok da artık sonsuz sevileceği bir yuvaya sahip olmak için. Lakin ne komik ve aynı zamanda acıdır ki darbeler hep insanın ailesinden veyahut ailesi bildiklerinden gelir. Bu kız öyle şanssızdı ki her ikisinden de ayrı ayrı ölümcül darbeler almıştı. Birini saramadan başka bir yara açılmıştı zaten biçare kıvranan ruhunda. Ailesine alışmıştı da ailesi bildiğinden beklemezdi böyle şeyleri. Çünkü en tehlikeli suya girmişti. En yanlış şeye bulaşmıştı. İnanmak, diye bir illet. Ölümcül diyorlar. O ise ölesiye inanmıştı, boynundaki iple ayağının altındaki sandalyeyi itmemek için. Adam dedi ki; ben sana sözler veremem, duymak istediklerini der de yalanlar söylerim, ben buyum ve değişmem. Kız dondu kaldı, çünkü bu sevmeye gücü yetmeyen bir adamın bahaneleri olabilirdi ancak. O bir ömür, iki hayat hayali kurarken belki de ilk kez sevilmeyi hissediyorken böyle sert bir duvara çarpmayı beklememişti. O sevgisi karşısında bazen ufak sürprizler, bazen minik bir tebessüm, bazen ise sadece “ben yanındayım” sözü beklemişti; fazlasını değil. Serin kış akşamının ayazında, soğuktan titreyen bedenine kar taneleri usul usul düşerken karanlık gökyüzüne bakıp sordu; bu muydu böylesine güzel sevmekten payına düşen? İlgisizlik, acımasızlık, sert sözler ve hakaretler, yalanlar, en acısı da anlayışsızlık ve çabasızlık mıydı? Yalnızlık mıydı? Büyük hayallerin insanı değildi ve ufacık hayallerinin bile altında kalmıştı. İnandığı her şey başına yıkılmıştı. Nazik ve anlayışlı olmak, gururu bir kenara bırakıp sevdiğini kucaklamak bu kadar mı zordu insanlar için? Bugün var yarın yok bu dünyada sevgiden daha değerli ne vardı? Bilemedi. Buz gibi yalnızlıkta kollarını kendine sarıp teselli aradı. Tek istediği inandığı adamın önceliği olmak, onun kollarında durmakken,yeni yıl dileği çoktan belliydi.
ellievsbear
andulkaphoto
amandla
izzy806
theartofmadeline
