Hislerim=Bu Blog

Bazen bir an yaşıyorsun, daha bitmeden ben bunu asla unutmam diyorsun. Dünya o an senin için duruyor, her şey tam yerli yerinde geliyor. Öyle bir huzur ki, ne yapacağını şaşırıyorsun. Sadece orada, o saniyenin içinde öylece kalmak istiyorsun.

Canından saydığın bile bir gün el olur, aklın şaşar. Dostun kalkar düşmanına dönüşür, düşmanın kalkar dostun olur; öyle garip bir dünya.

Ne rahatlatıcı bir bağ; gerçekten anlaşıldığını hissetmek, başka birinin zihninde doğru ve güvenli bir şekilde bulunduğunuzu bilmek.

Cinselliği bazen duygusal olarak sevilmek için kullananlar varmış, dünyanın en kırıcı duygusu olmalı.

Aklen, ahlâken, kalben ve zihnen denk olmadığımız insanlara gereğinden fazla değer verdik; mesele tam olarak bu.

Artık bazı şeyleri idare edecek hâlim yok. Haklı olmak da istemiyorum. Nasıl olacaksa öyle olsun. Kim neyi hak ediyorsa öyle olsun. Elimden geleni yapmama rağmen kıymeti bilinmiyorsa, bundan sonrası için de zorlamaya gerek yok. Anladım ki bazı şeyler artık ne elimden geliyor ne de içimden.

Mevlana “Aradığın seni arar.” demiş. Yani gönülden istediğiniz şeyle aslında karşılıklı bir çekim içindesinizdir. Yani siz tüm kalbinizle bir şeyi arıyorsanız o şey de size doğru yaklaşıyordur. Bir arzunun kalbinize düşmesi bile tesadüf değildir.