Libido

Ama bitiyo.

Günler ağır.  Günler ölüm haberleriyle geliyor.  Düşman haşin                        zalim                                 ve kurnaz.  Ölüyor çarpışarak insanlarımız  — halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı —  ölüyor insanlarımız                       — ne kadar çok —  sanki şarkılar ve bayraklarla                                     bir bayram günü nümayişe çıktılar                                                                       öyle genç                                                                              ve fütursuz...

Günler ağır.  Günler ölüm haberleriyle geliyor.  En güzel dünyaları                                 yaktık ellerimizle  ve gözümüzde kaybettik ağlamayı :  bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp                                          gözyaşlarımız gittiler  ve bundan dolayı                         biz unuttuk bağışlamayı...

Varılacak yere                  kan içinde varılacaktır.  Ve zafer            artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar                                                     tırnakla sökülüp                                                                     koparılacaktır...

Biz giz dolu bir şey yaşadık Onlarda orada yaşadılar Bir dağın çarpıklığını bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet Kasaba meyhanesi gibi Kahkahası gün ışığına vurup da öteden beri yansımayan Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi Öbürünün bir kadından aldığı verem Bütün işhanlarının tarihçesi sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi Güzel gözlü bir çocuğun bile O kadar korunmuş bir yazı yoktu Ne denmelidir bilemiyorum sevgim acıyor Gemiler gene gelip gidiyor Dağlar kararıp aydınlanacaklar Ve o kadar

Tavrım bir çok şeyi bulup coşmaktır Sonbahar geldi hüzün İlkbahar geldi kara hüzün Ey en akıllı kişisi dünyanın Bazen yaz ortasında gündüzün sevgim acıyor Kimi sevsem Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte Ekim filanda gider bu gidişle Tarihe gömülen koca koca atlar Tarihe gömülür o kadar"

Eğilip topluyorum ardın sıra dökülen geceleri Sarıp sarmalıyorum koynumda Seviyorum Lakin olmuyor

Orak nasıl biçer harmanı Öyle söküp aldı seni benden zaman Arta kaldın Tümüyle bitmedin bende

Sen gideli beri dağınık etraf Hangi şiiri okusam eksik Hangi cam kenarı koşsam kalabalık Ve hangi tabuta sığınsam umut dolu

Ah Uzatsan ellerini ciğerim düşecek Baksan yerle bir olacak bu can Ki gelişinin hayaline yetmiyor mecalim

Koca bir adam gibi duruyor olmayışın İrkiliyorum Bir ağaç kavuğu arıyorum saklanacak Bir şiir ya da, yaralarımı saracak

Kırk kere söyledim bir daha söylerim Savaşta ve barışta, karada ve denizde, Düşkünlükte ve esenlikte Zamanımız apayrı bize göre Yanyana olduk mu elele Aç kalsak ağlamayız biliyorum.

İçim güvercinleri okşamış gibi rahat Sen yanımdayken ister istemez Geniş meydanlarda akşam üstleri Üstüste üç kere deniz, üç kere çınarlar.

Sen yanımdayken ister istemez Uzak ırmakları hatırlıyorum.

Arasıra düşmüyor değil aklıma Yabancı kadınların sıcaklığı Ama Allah bilir ya, ne saklıyayım Yanında ihtiyarlamak istiyorum…