olurda birgün o tetiği çekersem bilinki o tabancayı doldurup elime vereni hak etmediği kadar çok sevdim

✖✖

yaş ortalaması 8 olan bir grup çocuğu sokakta basketbol topuyla voleybol oynarken gördüm. voleybol dediğime bakmayın, ellerinin acıdığını çıplak gözle öyle görüyorsunuz ki en az onlar kadar hissediyorsunuz topa vurduklarında elinizdeki bıraktığı sızıyı. yaşıtlarından daha cılız olduğunu anladığım bir çocuk kaldırımda oturmuş onları izliyordu. dayanamadım, sordum neden oturduğunu. ellerinin acıdığını, onlarla oynarsa yazı yazamadığını söyleyince kısa bir süre ona basketbol topuyla nasıl oynanır anlattım. gözlerindeki öyle heyecan, merak ve ışıltı vardı ki uzatmadan bildiğim her şeyi gösterdim. teşekkür etmeyi unutmadan koşturarak diğerlerinin yanına gitti. anlattıklarımı harf harf aktararak oynamaya başladılar. hepsinin gözlerinde ayrı ayrı mutluluk gördüm. avuç kadar çocukların kendilerinden büyük cıvıltılarını kulağıma saniye saniye kazıdım. günümüm geri kalan kısmında yaşadığım mutluluğun her zerresini onlara bahşettim

xx