Sabırsız Hatun

Buaraya her zmn aşk acılarımızı yazacak değiliz ya. Biraz da patron görünümlü amelenin dramını paylaşalım. Elemanının senden daha patron gibi duruyorsa, lakayt çalışıyorsa, disiplinsizse, mesai saatlerini kafasına göre kullanıyorsa... Çıldırmamak elde değil. Baktığında patron benim ama iç düzen hiç öyle değil. Saç baş yolmalık!!!

Yalnız nasıl da güzel keyfimiz kaçtı. Ne gereği vardı o muhabbeti açmanın? Tadımızı kaçırmanın ne anlamı vardı? Bi yere davet edicem edemiyorum. Yazıcam yazamıyorum. Yanında oturup eğlenemem, sohbet bile etmekte zorlanırım gibi geliyor. Mantığım olmaz derken kalbimde bir yer git diyor.

Çok şeyler yazasım var ama hangi kelime sırasıyla yazsam bilmiyorum. Bulunduğun yeri terketmek aklında varken nasıl olur da birine birliktelik teklif edebilirsin? Nasıl güven beklersin ki? Baştan zaten bitecek diye başlamayı hedefliyorsun. Bu gerginlikle nasıl huzurlu olursun ki? Yarınını düşünmeden olur mu?

Birine sarılıp uyumayı özlemek..

Bu gece nöbetçiyim. Herkes bi anda gidince kendimi çok yalnız hissettim. Böyle bir burukluk yok. Tarif edilemez..

Bugün sinema eleştirmenliği atölyesinde akvaryumu inceledik. Hokkabaz filminin son sahnesinde cem yılmazın kendini akvaryuma kitlemesinin aslında ne kadar anlam taşıdığını bugün anladım. Kuşlar Sufi felsefesine göre hayatı temsil ederlermiş. Biri öldüğünde kuşlar kanatlanıp gider filmlerde. Bundan sebepmiş. Bu filmdeyse intihar sahnesinde geri gelmişti kuşlar. Yeni bir başlangıcı simgeliyorlar. Cam ayrım demekmiş. Bulunduğun dünyadan kendini soyutlamak manasında. Su ise arınmayı temsil edermiş. O sahnede adeta cenin pozisyonunda durarak da yeni bir başlangıç yapacağının sinyallerini vermiş. Ben de buaralar hokkabaz gibiyim. O derece soyutluyorum kendimi dış çevremden. İnsan temizliği yapıyorum buaralar hayatımda.

Kimse tarafından tanınmadığın bir yerde özgürce konuşmak, içini dökmek💕

Selam. Aylar sonra yine ben. Yaz güzel geçti kendimi iyi toparladım gezdim tozdum karışanım görüşenim olmadan. Biraz tarz değişikliğine gittim, saçlarımı değiştirdim. Bu kadar övgü alacağımı tahmşn edemezdim. Kısmetlerim açıldı asdassdadsddfsfsdsfdd iyiki bi festivale gittim. Gitmez olaydım... Yine imkansızın peşinde giden bir ben. Yine akıllanmayan bir ben. Yine kendine verdiği sözleri tutamayan bir ben. Başlarda sözümde durmuştum. Açık açık söyledim de ama yaklaşık yarım saat önce aldığım haberle bende bi b*k değişmediğini akıllanmadığımı farkettim. Yine olmayacak duaya amin demişim.

İşte her şeyin bir sonu olduğunu hatırlatan bir fotoğraf. Görmüş olduğunuz bina Bursa Setbaşı Köprüsünde senelerin Burger King'iydi. Kapanmış. Az ders çalışmadık orda. Burger King bile kapanmış ama biz hala gönül yaramızı kapatamadık. Yazıklar, yazıklar...