nyctophilia

Artık üzülmüyorum elimden ne geldiyse yaptım ve kaybettim.

Ruhumu tasarlaması için şeytana sattım..

“çiçeklerin açtığı mevsimde, senin kollarına yaslanan ve çiçekler kadar güzel kokan bir vücutla uzak su kenarlarında oturmak ve öpüşmek, yoruluncaya kadar öpüşmek hoş şeydir. seni gördüğü zaman zalimce başını çeviren mağrur bir dilberin kapısı önünde ve ay ışığı altında sabaha kadar dolaşmak, bunu candan arkadaşlara ağlayarak anlatmak, -söz aramızda- gene hoş şeydir. fakat sevgili bir vücutta bulunmayan bir şeyi kendisinde taşımaya tahammül etmeyerek onu koparıp atabilmek, işte adaşım, yalnız bu sevmektir” -Sabahattin Ali

Belkide yıllar sonra çok şey değişecek. Belkide bu sehirde olmam. Belkide şimdiki kadar mutlu olamam. Kim bilir belkide mezar taşının birinde ismim yazılı olur. Şimdinin bir planını yapamayan bir insanken yıllar sonrasının planını yapmamı beklemiyorum kendimden. Hiçbir garantisi yok hayatın aslında ama bildiğim tek şey var ki o da aradan ne kadar zaman geçerse geçsin yine aklıma geleceksin. Yıllar sonra bir gece tavana bakarken,sabah uyandığımda veyahut güzel bir sohbetin ortasında ansızın aradan geçen zamana inat gözlerimin önünden geçeceksin. Belki o zaman şimdiki kadar erkilemiyceksin beni ama üzüleceğim yinede sana, En çokta bize. Bir saat sonrasında ne olacağına dair fikrim yokken,seneler sonra bile senin bende bıraktığın enkazın ne olacağını bilebiliyorum. Sen aylar öncesinden benden gitmişken ben seneler sonrasinda bile senden gidemeyeceğim -alıntı

Soyle gökyüzüm neden karanlık..