Romanos Nianios

Είναι μεσημέρι, έχει κρύο, μια ηλεκτρική σόμπα καίει στην γωνία. Είμαι πίσω στο 2015, είναι τα πρώτα του βήματα. 

Είναι μεσημέρι, είμαι σε ένα γραφείο στον 8ο όροφο, σε μια οικοδομή άχαρη όπως τόσες στην Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε στοιβες από εφημερίδες, ακαταλυπτα γράμματα πάνω σε χαρτιά, τόμους από παλιές εγκυκλοπαιδεις και συνδρομές απλήρωτες. 

Χτυπάει το τηλέφωνο, +44 στον αριθμό. Ναι η μεταφορά κλήσης μέσω τηλεφώνου skype έχει δουλέψει. Μπορώ να δέχομαι κλήσεις από Αγγλία σε αγγλικό αριθμό και να προωθούνται στην Ελλάδα. 

Ναι κ. Νιάνιο ενδιαφερόμαστε για συνέντευξη. Ναι είμαστε μια εταιρεία στην μέση του πουθενά έξω από το Λονδίνο. Ναι την ερχόμενη Τρίτη μόλις επιστρέψετε στην Αγγλία. Ποια επιστροφή; στην πραγματικότητα δεν είχα πάει ποτέ.

Ήταν 10 Φεβρουαρίου 2015. Έχω 5 ημέρες να μαζέψω τα πράγματα μου. Την ζωή μου. Να την ξεριζώσω και να φύγω στο Banbury του Oxfordshire για να κυνηγήσω το όνειρο και να φύγω από τις ερημιες. Banbury, πόλη εργατών, πόλη με εργοστάσια και γκρίζα κτήρια. Δεν μοιάζει σε τίποτα τα όμορφα χωριά λίγο πιο νότια στα Cotswolds. 

14 Φεβρουαρίου το ανακοινώνω στην τότε σχέση μου, τότε 7 συναπτά έτη. Πρέπει να φύγω, δεν με σηκώνει άλλο ο τόπος, δεν υπάρχουν ευκαιρίες δεν υπάρχει αύριο. 

15 Φεβρουαρίου, στο αεροδρόμιο Μακεδονία, με μια 15κιλη τσάντα, κατά μεσημέρο, να ετοιμάζομαι να ταξιδέψω στην άλλη άκρη της Ευρώπης. 

Ποιος να μας πει τι; 

Ξερίζωσαμε τις ζωές μας. Τις σχέσεις μας. Τα όνειρα μας. Για να πάμε να τα φτιάξουμε σε μια άλλη χώρα. Να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Μια βαλίτσα ούτε μεγάλη 25κιλη, ούτε 10κιλη. Κάπου στην μέση, όπως τα έτη μου πανω στη γη. Εκεί κάπου στη μέση.

Σήμερα κλείνω 10 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Σήμερα δεν γιορτάζω άγιο Βαλεντίνο, σήμερα γιορτάζω εμένα. Σήμερα γιορτάζω εκείνη την απόφαση που με έφερε εδώ που είμαι σήμερα. 10 συναπτά έτη προσκολημμενος στο στοχο. 10 συναπτά έτη μόνο αγώνας. 10 συναπτά έτη κυρίως επιτυχίες. 10 έτη μετά ίσως ευτυχισμένος ποτέ χορτασμενος. Και αν κάποια στιγμή πέσαμε, όπως κάνουμε από την εφηβεία μας, ξανασηκωθηκαμε και σκληρηναμε λιγο πιο πολύ.

Χρονιά μου πολλά.

Διακο τι; Φέτος έκανα διακοπές.

Όχι! Φέτος έκανα διακοπές.

Χρόνια είχα να κάνω πραγματικές διακοπές. Για να καταλάβεις όμως ότι έκανες διακοπές, πρέπει να έχεις κάνει και στο παρελθόν. Φέτος ξεκουραστηκα και ας ήταν μόνο για 7 ημέρες. Ας ήταν για λίγο.

περίοδος πολυήμερης διακοπής της εργασίας (για εργαζόμενο) ή των μαθημάτων (για μαθητή ή σπουδαστή) για ξεκούραση και ψυχαγωγία, που συνδυάζεται συνήθως με ταξίδια αναψυχής

Highlights, η συντροφιά.

Το ποτό από Botanist, Lime, Tonic Βασιλικού και αφρός από Passion Fruit. Όλο το καλοκαίρι σε μια γουλιά. Η βόλτα σε μια παραλία εκατοντάδων μέτρων. Το να βουτάς πρώτος 9 το πρωί, να είναι όλο το νησί δικό σου. Η συντροφιά. Η απογευματινή βόλτα, της τελευταίας διανυκτέρευσης. Η ταλαιπώρια της τελευταίας. Το φαγητό. Η ξεγνοιασιά έστω και για τις 7 αυτές μέρες. Το μεγάλο ταξίδι στα νότια. Η φάρμα και οι σουρικατες. Η συντροφιά, το να μην νιώθεις μόνος.

Το να χαμογελάς.

Πάνε μέρες που θέλω να γράψω κάτι.

Τα κέφια μου πάνω κάτω σαν ελατήριο. Μια στα πάνω,μια στα κάτω.

Γι'αυτό είναι σημαντικό να έχεις ανθρώπους δίπλα σου να σε στηρίζουν. Να έχεις μια σταθερά, μια κατεύθυνση. Κάποιον να σε αγαπάει, να σε στηρίζει.

Παρόλα τα σκαμπανεβασματα, ίσως περνάω την 2η χρυσή περίοδο μου. Εντάξει δεν το λες και περίοδο, πάνε ήδη 18 μήνες.

Ακόμη μια χώρα εκτός του bucketlist, a new entry was just added for Xmas 2025/26. Ετοιμάζοντας τον ευατο μου για διακοπές το καλοκαίρι, μετα τις περσινές απουσίες.

Τι είμαστε, αν δεν είμαστε ένα άθροισμα των αποφάσεων μας, μικρών και μεγάλων που κάναμε κατά τη διάρκεια της ζωή μας;

Μήπως έπρεπε να είχα κάνει αυτό το σεμινάριο;

Μήπως έπρεπε να δώσω αυτή την συνέντευξη;

Μήπως έπρεπε να μείνω Αγγλία;

Μήπως έπρεπε να φύγω νωρίτερα από κάπου που δεν ανήκω;

Περνώντας τα χρόνια, καταλαβαίνεις πως κάθε βήμα σου, κάθε επιλογή σου, ανεξαρτήτως του πόσο μεγάλη ή μικρή είναι, δημιουργεί το μέλλον σου. Κάθε διάδραση μέσα στην μέρα σου, ορίζει το ποιος και το ποιος θα είσαι.

Μεγαλώνοντας δεν υπάρχει manual, δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης για το πως να μεγαλώσεις, το πως να παίρνεις αποφάσεις, το πως να ζεις, το πως να προσέχεις.

Ζεις μέσα από τα λάθη σου και τις επιτυχίες σου. Μερικές φορές ίσως ζεις και μέσω άλλων.

Μερικές φορές ίσως πρέπει να άλμα πίστης και να πιστέψεις στον ευατό σου. Να κάνεις κάτι εκτός του αναμενόμενου. Εκτός των δικών σου ορίων. Να τολμήσεις!

Είσαι ένα κορίτσι, ζεις στην επαρχία την δεκαετία του 70, μεγαλόνωντας ακούγοντας δίσκους που παίζει ο αδερφός σου. Μεγαλώνεις, γίνεσαι 18 χρονών, υπογράφεις σε μία μεγάλη δισκοφραφική και στο 1ο album σου, βγάζεις το τραγούδι Sasurai [Wandering]. Βγάζεις συνεχώς και επανελληλημένα μερικά από τα πιο μεγαλογχολικά τραγούδια της δεκατετίας, παρ' όλ' αυτά πιστεύεις ότι βγάζοντας αυτά τα συναισθήματα στη μελωδία και στους στοίχους σου, σε βοηθάνε να πάρεις δύναμη και να ξεπεράσεις δύσκολες καταστάσεις. Ξέρεις τι κάτι Hako; Ίσως και να το έκανες. Η Yamasaki μπορεί να πέρασε από την δόξα στην χρεοκωπία και πάλι πίσω αλλά στο ενδιάμεσο έγραψε μερικά από τα πιο μεγαλαγχολικά τραγούδια. Ένα από αυτά τα τραγούδια, 43 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, βρίσκετε σε μία από τις παραγωγές του Sinis Kamikaze, παράγωντας ένα από τα πιο blues like hip hop κομμάτια. Με τους 84, 1kΦ και Obnoxious Kas, να μετατρέπουν τον ήχο σε εικόνες. Έτσι το ελληνικό hip-hop των '20s, εννώνετε με το Ιαπωνικό folk των '70s, δημιουργώντας κάτι σκοτεινό και γεμάτο αίσθηση.

Αν δεν έχετε τι να κάνετε απόψε. Πάρτε ένα χαμηλό ποτήρι, βάλτε ένα μεγάλο πάγο και ρίξτε λίγο ουίσκι από πάνω. Βάλτε την Hako να σας τραγουδήσει το Sasurai και στα καπάκια το Μαγαζί Γωνία.

Απολαύστε υπεύθυνα.

Στα Mικροπράγματα της Lifo άκουσα σχετικά με την δια βίου πάλη που έδωσε ο Matthew Perry για να επιζήσει, μέσα στο σκληρό και άδικο κόσμο που μας περιβάλλει.

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε ο αλκοολισμός του ως χρήση άμυνας απέναντι σε αυτά που ένιωθε και του λείπανε, παρά ως ένα μέσο για να την βρει ή να γίνει high. Αυτό που μου έκανε ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ένα άρθρο του ΚΕΘΕΑ σχετικά με το "Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν στη χρήση και στην εξάρτηση;"

Το πόσο πολλοί επιβαρυντικοί λόγοι υπάρχουν και πως ξεφύγαμε από αυτούς.

Επίσης αυτό που του είπανε κατά την έξοδο του από το πρώτο κέντρο απεξάρτησης στο οποίο νοσηλεύτηκε,

" ...and remember this is not your fault ... ".

Καθώς έβγαινε από το κέντρο, ο σύμβουλος ψυχικής υγείας του είπε το από πάνω, και για πρώτη φορά κατάλαβε πως όλη αυτή η παράνοια δεν συνέβαινε με την θέληση του, δεν ήταν κάτι το οποίο ήθελε, δεν ήταν ένα δικό του λάθος. Ανοίγω παρένθεση καθώς εδώ έρχεται και συνδέεται απόλυτα, ένας από τους τρόπους με τους οποίους έρχομαι σε επαφή με άλλους ανθρώπους καθημερινά.

Μας είναι αδύνατο να γνωρίζουμε, σε τι κατάσταση είναι ο άνθρωπος με τον οποίο έρχομαστε σε επικοινωνία, επαφή. Τι έχει περάσει, τι σκέφτεται και πως είναι σήμερα. Στόχος μου είναι ως επί των πλείστον να φύγει μετά την επικοινωνία του μαζί μου, με όσο το δυνατόν πιο θετικά συναισθήματα ή λιγότερα προβλήματα. Μπορεί κάτι που θα πούμε κάτι που θα κάνουμε, να το έχει ως πυξίδα ζωής για αρκετά χρόνια αργότερα.

Κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω.

Λίγο πριν κλείσω αυτό το κείμενο σχετικά με την εξάρτηση θα ήθελα να παραθέσω το ακόλουθο βίντεο από τον Matthew, με έμφαση στα ακόλουθα λόγια:

It's a session of your mind and an allergy of your body. So this is what happens to me. I start thinking about alcohol, I can't stop.

Work like Rhiana. Σκάσανε διάφορα παντού, μάτι κυκλώνα το τέλος Ιουλίου με μέσα Αυγούστου. Είναι μέρες που θέλω να γράψω εδώ, αλλά δεν γράφονται όλα και δεν μεταφέρονται σωστά. Το θέτικο είναι ότι είμαι καλά. - Έκανα διακοπές;

- Όχι.

- Με πείραξε;

- Σίγουρα όχι.

Συνεχίζουμε σταθέρα στο γυμναστήριο, μετά την παύση 3 εβδομάδων. Σήμερα έχει γάμο, παντρεύουμε τον Λάζαρο. Τελευταία θυμάμαι αρκετά την Αγγλία, με λίγο νόστο. Σύντομα φτάνοντας τα 33, 1 χρόνο περισσότερο από ότι περίμενα.

Αισίως μέσα στο 2ο μισό του 2023. -30kg, -1 τοξικό άνθρωπο, +1 θετικό άνθρωπο, εδώ και δεκαετίες έναν άνθρωπο να στηρίζει μαγικά από πίσω.

Είναι σημαντικό κάποια στιγμή στη ζωή μας να κάνουμε μια ανασκόπηση, ενα retrospective, ενα review. Να αφήσουμε αυτά που μας βαραίνουν πίσω, να κοιτάξουμε κατάματα αυτά που μας κάνουν να ζούμε καλύτερα, να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω τον ευατο μας και αυτούς που μας προσέχουν..

Σύντομα 3 χρόνια στην "νέα" δουλειά, πιο τρελαμένος απο ποτέ.

Ουτε πλαν A ούτε Plan B, καθε χρόνο φαινόμαστε πιο νέοι.

Η αιτιμολογία της αντωνυμίας "εαυτός", στην ψυχολογία αναφέρετε στο συνειδιτό εγώ.

Αλλά πως γίνεται να συζητάμε για ένα συνειδιτό χωρίς να μπαίνει στην συζήτηση και το ασυνείδυτο. Το κομμάτι εκείνο του εγκεφάλου που δημιουργεί και γεννάει διάφορες νοητικές διαδικασίες που έρχονται στην επιφάνεια χωρίς το άτομο να γνωρίζει την ύπαρξη τους. Συναισθήματα, σκέψεις, αντιδράσεις, αντιλήψεις και ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας μας, που προέρχονται από ένα κομμάτι του εγκεφάλου το οποίο δεν ελέγχουμε. Ένα άγνωστο που εν μέρη μας ορίζει. Καθώς το ασυνείδιτο κυριαρχεί αρκετές φορές μεσά στην καθημερινότητα αναπόσπαστα παίρνει μέρος στην ζωή μας, ως εκ τούτου και σε όλες τις εκφάνσεις της. Όπως στόχοι, καταχρήσεις, αλλιλεπιδράσεις, θέλω και αρνήσεις. Γίνετε αναπόσπαστο μέρος του εγώ μας, του ευατού μας, της ίδιας μας της ύπαρξης. Πως να εξηγήσεις σε κάποιον άλλο το γιατί κάνεις κάτι, γιατί νιώθεις κάτι, όταν το ίδιο σου το είναι δεν γνωρίζει το γιατί; Το γιατί αυτό το κάτι μπορεί να σε γεμιζει χαρά, λύπη ή οτιδήποτε άλλο. Είναι ότι είναι, είναι μέρος του ευατού σου και είτε ζεις μαζί του, όπως θα ζούσες με το άλλο σου μισό είτε δεν το αντέχεις. Αυτές τις ημέρες κλείνω 14 χρόνια ενηλικιώσης (aka εργασίας), αυστηρά μηδέν σοβαρότητας σε καμία έκφανση της, αφήνω πίσω ένα σκάρτο 22 που θα μείνει στην ιστορία, και ένα 23 που ανατέλλει.

Βίβες, σε ένα καλύτερο έτος, σε ένα καλύτερο εγώ, σε μία καλύτερη ζωή.

Αν προσπαθήσεις για κάτι και χάσεις, προσπάθησες πραγματικά;

Εγώ και εκατομμύρια άλλοι σε παγκόσμιο επίπεδο παλεύουμε με μία ανίατη ασθένεια όπου ο οργανισμός επιτίθεται στον θυρεοειδή του aka Θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Ανάμεσα στα εκατοντάδες συμπτώματα, μερικά από αυτά είναι η αδύναμη μνήμη, η αδυναμία στην συγκέντρωση και φυσικά προβλήματα μεταβολισμού.