"Ne kadar sulansamda çiçek açmayacakmışım gibi."

“Gözlerinden okudum sende sevmiştin beni. Oysa şimdilerde çok mu boş bakar oldular, yoksa başkasına mı kaydılar?”

“Belki bir yerlerden bir ses yükselir, kulağıma gelir cümlelerin, adın, namın. Etrafımda gezinir durur. Ufak bir kedi gibi sırnaşır hakkındaki herşey. Kucağıma alır, okşar, dinlerim. Seni benzetiyorum sadece. Gibilerle kalıyorsun bende. Ama ne yakın oluyorsun ne uzak. Seni sana anlatmaya benziyor seni birşeylere benzetmek. Bir kuşa, bir çiçeğe, şimdide bir kediye. Kim bilir, belki bir gün seni senden dinlerim.”

“Kokun omzumda kalırdı, hâlâ hatırlarım koklaya koklaya geçtiğim sokakları. Şimdilerde yıkıldı hepsi ama birinde senin ailenle oturduğun evi gördüm. Kızının elinden tutup dolaştırırken.”

“Bir zamanlar seni düzeltmek için saatlerimi harcardım. Şimdiki seni yaratmak için olan çabalarım başka biri sefasını sürsün diyeymiş meğer.”

“Yakın bir zamanda. Bu sefer gerçekten yakın bir zamanda; ilk kez seninle biraz da olsa konuşma fırsatı yakaladım. Senin için bir o kadar önemsiz olan bu konuşmayı tekrar yaşamak için, tek bir kesiti için canımı verirdim. Sakallarını uzatmışsın, saçlarını önemsizce dağınık bırakmışsın, tarzın değişmiş, ses tonun, kelimelerin. Sen değişmişsin. Senden geriye bir tek bana bıraktığın sen ve üzerindeki kokun kalmış. Zihnimde yaşattığım sende aynı kokuyordu. Bir zamanlar yüzüme batıyor diye kestiğin sakalların şimdi bir kılış gibi keskin. Oysa içindeki sen körelmişsin haberim yok. Çok uzaklarda bile seçebildiğim yüzünün her bir ayrıntısını görebilmek güzledi. Parmağındaki açık yara mikrop kapmaya yatkınlıkla kuru kan izlerini taşıyor, boynundaki o yara sakallarına rağmen göze çarpıyordu. Kimse görmesede çenene doğru uzamam bu yarayı, oturduğumuz vakitte gizliden gizliye izledim. Oysa bir elinle belini tuttuğun karının eminim bundan haberi bile yoktur.”

"Seni özlemekten ileri bu durumlar. Seni düşlemekten bir adım daha uzak. Hissediyorum artık seni. Rüyalarımda can verirken sana şimdiyse omzumda bir rüzgar hissediyorum. Burnumda kokun, ellerimde ellerin. Soranlara çok uzakta desende sanki beraber cevaplıyoruz o soruları. Ruhun ruhuma bu kadar yakınken bedenin kimin umrunda. Şimdi kim bilir kimlerle hangi yataklarda, hangi öpüşlerdesin. Ama bunları düşünmeyi bırakalı çok oldu. Ben seni artık yaşıyorum."

"sen yaşamanın bahanesisin"

"öyle dikme gözlerini üzerime. korkarım, senin ruhumun derinliklerine kadar beni bileceğinden. içimde sakladığım sen kırıntılarını görüp korkacağından korkarım. çünkü ben bir tek sen beni tanımak istersen kendimi açarım. gözün gözüme değerse bir davet kabul edip tüm sınırlarımı ele verir bir anahtar koyarım sağ avcunun içine."

'kendi içime gömüldüm şu son günlerde. sensizliği kendime kabul ettirmeye çalışıyorum. bir rutine bağlamış olan sevgimden kopmak beni sensizlikten çok daha büyük ızdıraba sürükleyecek biliyorum. ama artık yaşamak istiyorum senli ya da sensiz. bir yerlerde kendimi tanimak istiyorum. senin detaylarından kendimi unuttum senin için kendimi sildim seni öğrenmek için kendimi unuttum. şimdi içsel bir tanışma yaşıyorum kendimle. elimi uzatıp sıkıyorum adımı söylüyorum. oysa ben seni tanımakla o kadar meşguldüm ki sen oldum. soranlara senin adını haykırmak senin hobilerini sıralamak senin en sevdiğin rengi anlatmak istiyorum. seni içimde yaşatmaya ölümsüz olman için kendimi öldürmeye dünden razıydım. ve başardım da. öldüm."

"artık seni içimde bir yerlerde yaşatmama bile izin vermiyorsun"

"bugün kendimi sana hiç olmadığım kadar yakın hissediyorum. sabah annen aradı, selamlaştı. neler yaptığımı sordu, herşeyin nasıl gittiğini, okulumun bitip bilmediğini. dediğim herşeyi bir saniye sonra unutarak yalanlarımı sıraladım. ne senin için okulu bıraktığımı bilmesine, ne de nasıl bir boşlukta daire çizdiğimi bilmesine gerek olduğunu düşündüm. zorlandım ama seni sordum. nasıl dedim, o iyi mi. iyisin. tahminlerimden çok daha ötede iyisin. güzel bir okul, yanında güzel bir kadın, güzel arkadaşlıklar. senden sonra ben toparlayamadım ama sen herşeyi toparlayıp bir köşeye kaldırmışsın, belkide yakıp gitmişsin. adına mutlu oldum. en ufak bir kin en ufak bir kıskançlık yok kalbimde sana karşı. ben ne yanındaki kadın olmak isterim ne de kucağına yeni aldığın kızınla tanışmak. ben arkanda sen bilmeden durmak istiyorum. hayatımdan dolayı sana bir sorumluluk yüklemiyorum, benim kırgınlığım bana. benim sinirim bana. seni buradan tebrik ediyorum. asla anlatmayacağım şeyleri, varlığını bile bilmediğin bu uygulamadan tesadüfen karşına çıkıp, yazılarımı okumanı ve kendini bulup, beni tanımanı bekleyeceğim. görüşürüz. ama lütfen. sen beni görmeden görüşelim."

"bugün yaşamak o kadar güzeldi ki. bir daha yaşamamalıyım dedim. bugünün kırıntısının dahi olamayacağı bir günün sabahına uyanmak istemedim. güzel bir kurdele seçtim kendime papyon yapacağım."

"aklımda birini yarattım her gece ona gidiyorum. eve gidip onunla konuşuyorum biri sorduğunda onu anlatıyorum. birine aşığım ama kime bilmiyorum. aklımdaki adama aşığım. soranlara da böyle diyorum. birine aşığım ama kime bende bilmiyorum. platonik misin ona diyorlar. bilmiyorum. o da beni seviyor mu hiç bilmiyorum. ama ben onu çok seviyorum. hayatımın sonuna kadar da seveceğim."

"seni unutmayı denedim. denemedim sanma. kimse unutulmaz değil derdin bana. inanmazdım. hâlâ daha inanmıyorum. seni inandırmaya çalışıyorum. uykularımda ki ziyaretlerinde sana senden bahsediyorum. oysa o an sen başkalarına konuk oluyor, başkalarını uykularına davet ediyorsun. ben seni düşlerken sen ter içinde yatağındasın, üzerinde bambaşka bir kadın. sen beni anlamazsın. sen nereden bilesin ki birini sevmeyi. sende hiç doğru dürüst sevilmemişsin ki. senide çok kırmışlar. şimdi ben sana anlatamam sevmek ne demek, sevilmek ne demek. eksik olduğum konular bunlar, canın sıkılır bunalırsın."