ceren

yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu ama yaşamıyordu..

Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor.

Toparlanamıyorum keşke bi öpsen..

ağlasam da zırlasam da ben buyum işte. bazen buz gibi donuk bazen de delinin tekiyim. üzgünüm, en çok kendime.

kaç yaşıma gelirsem geleyim kalbime dokunan sözlere, başımın okşanmasına ve güzel bakışa yenik düşeceğim.

savaşacak, yüzleşecek gücüm olmadığından kaybolmayı seçtim. iyi sanıyorum kendimi, iyileştim diyorum. önümde bi kapı açsam yolumu bulacağım oysa açmayı bırak,bakmaya bile mecalim yok.

gidesim var. bu gece her yerden gidesim var.

karanlığa seslendim, şeytan'la dertleştim

sokakta taş, kan içinde beslendim

Demirin üstündeki tüm yaşam çizgilerim, senden ötürü tüm soluklara hapis. Ve ben o demir parmaklıkların içindeki zaman kadar seninim.

Benim olsana.

Sonum olsana.

güldüğünde yapayalnız görünüyordun. sana elimi uzatmamın bir şeyleri değiştireceğini düşünmüştüm.