กลอนข้างถนน
บางเวลาฉันมีน้ำตา
บางเวลาฉันร้องไห้ในคืนที่มืดมิด
เอนตัวลงบนเตียง และดับไฟ
มองย้อนกลับไปในชีวิต
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยทำ
ทุกคำที่เคยพูด
ทุกความลับที่ซ่อนไว้
ลูกน้อยของฉันที่เคยมีแต่ฉันไม่เคยดูแลพวกเขาเลย
และยังมีอีกหลายสิ่งที่ฉันไม่เคยระวัง
บุคคลที่่เคยทำร้ายฉัน
ความเจ็บปวดตั้งแต่ตื่นลืมตา
สิ่งของที่เคยได้มันมา
หัวใจที่ฉันได้ทำลายลง
คำพูดที่เอาคืนไม่ได้
ดูสิ่งที่ฉันทำกับตัวเอง ไม่สิ ฉันยึดติดกับมันเอง
ฉันติดเหล้า ติดยา และอาศัยอยู่เหมือนหมาข้างถนน
ไร้ชีวิตจิตใจ สติเลือนลาง
พอมองย้อนกลับไป
อดีตของฉันนั้นดำมืด ชีวิตไม่สนุกเลย
ฉันจึงเงยหน้ามองฟ้า ขอร้องให้ฟ้าอภัยให้
มีใครอยู่ข้างบนนั้นไหมม มีแต่พระเจ้าที่มองเห็นฉันใช่ไหม
แล้วตอนนี้ฉันว่าคุณต้องเข้าใจแล้ว ว่าทำไมฉันจึงร้องไห้
มาร์วิน เพอร์กิ้น จูเนียร์
(ฮีจะบอกว่า พระเจ้าสถิตอยู่ และดูแลทุกคนน่ะ จากความหมายอะนะ)
