Ray Esteban

Its been four months. Nothing has changed. Still you!

Hindi ko alam kung ano meron sa araw na ito pero pag-gising ko pa lang sa umaga sya agad ang pumasok sa isip ko. Buong araw mabigat na naman ang puso ko. Gusto kong kumonect ulit sa kanya pero pinipigilan ko yung sarili ko. I miss her so much. I miss us.

Di ko din alam bigla ko na lang naisipan. Kakanood ko ng tiktok ito ee. 😅

Malakas na naman ang tibok ng puso ko. Bumabalik ang mga ala-ala. Niyakap ko yung unan ko ng mahigpit at dahan dahan itong hinagod ng kamay ko. Nakatingala lang sa kisame ng aking kwarto. Maya maya pa ay may dumaloy na luha sa aking mga mata. Puno na naman pala ang aking puso ng lungkot. Lungkot na nagpapabigat sa aking dibdib kaya't umabot na naman ako sa punto na kailangan ko ng umiyak para gumaan ang pakiramdam. Para bukas kayanin ko pang bumangon at magpatuloy muli.