Urojenia

Po latach udawania silnej dziewczyny, kobiety, przestałam udawać. Wszystko się wali, cały misternie układany plan na życie padł. Najważniejsze dla mnie osoby są na skraju życia i śmierci. Mam ataki paniki, które nie pozwalają mi normalnie funkcjonować. Nie mogę spać, jeść, pić, ani robić żadnych konkretnych rzeczy. Wszystko jest nie tak. Wszystko.

Nowy rok, nowy rozdział, nadal stara ja.

I chodź nie ma cię już od lat, to ja nadal pamiętam co czułam każdego dnia.

Ból, to jedyne co czuję w głowie i ciele.

Mam osiemnaście lat i nie osiągnęłam nic z czego mogłabym być dumna.

Pozwólcie mi się w końcu poddać

Jesteś tą osobą w grupie, która wiecznie jest sama i cierpi z tego powodu codziennie.

Dla was jestem silna, ale od środka pożera mnie bezsilność.

Chcę kochać i dbać o wszystkich, ale ci wszyscy mają mnie gdzieś.

Nie znasz mnie mamo, i nie poznasz