RABİA

Kötüyüm gitgide daha da kötü olacağım ama yavaş yavaş yalnız kalmaya alışıyorum, bu bile bir şeydir, bir avantaj, bir zaferdir..

Birisine gitme arzunun önüne geçmeyi becerebilirsen şi'ra, Kalkar o sana gelir…

şimdi şu dakikada seninle başbaşa kalabilmek için, neler vermezdim bilsen! bu kuru bir edebiyat lafı değil.

Masal oku bana; Beni sevdiğinden bahset.

Onu sevmediğin halde ona şiddetli alaka duyman, hakikatte, onu sevmek ihtimaline karşı yaptığın mücadeledir.

“Çiçekleri ve kitapları unut Onlar benim çaresizliğimin işaretleri sadece..”

Her şeyini herkesten evvel bana söylemen lazım değil mi? Seni benim kadar, hatta benden başka kim dinler? Kim seninle beraber üzülür?

Acımasızca geçip giden zamandan, Geriye kalan sadece yalnızlıklarımızdı…

O denli o denli çok beklettin Alıştırdın bekletmeye kendini Çok zamanlar geçti de geldin Senden çok seviyorum senin özlemini…

şimdi hatırladım da gene gözlerim doldu