su gibi dediler. akıp gider, anlamazsın bile. bilemem dedim. binlerce saat, dakika ve saniye geçti kafamdan. uzun dedim. üstelik kolay değil. geçmesi, gitmesi ve geride kalması bazen hiç kolay değil. yakındığım şeyler, arzuladığım şeyler ve korktuğum şeyler. şimdi hepsine bir an kadar yakın olduğumu duyumsuyorum. zamanın bazen çok zor aktığına şahit olmuştum. artık akmadığına da. hep aynı akan zaman, aslında akmayan zamanmış meğersem. dünle aynıysa bir gün, değişen sadece bir sayıymış. hayatta kalıyorum. güneş doğuyor, bir ara balkonuma vuruyor ve gözden kayboluyor. ışıkları açma vaktidir deyip karanlıkta oturmaya devam ediyorum. sonra "kendimi mi öldürsem, yoksa bir fincan kahve mi içsem" saatine geliyorum. ve yine kahve içiyorum. fakat o iç sıkıntısını daha iyi anlatan cümle yok. sarı ışıklı bir oda var hayalimde. hep sıcak. uzun tavanlı yeşile bakan bir oda. kedi oynuyor içerde. bense artık yarım değilim. tamda değilim belki -çünkü tam olunmaz-. ama artık daha fazlasıyım. gülüyorum mesela ve kısık sesle değil. ağlıyorum ve saklamadan. bunları kasvetli odamda düşünüyorum. bu dünyada kapladığım küçücük hacimle, büyük düşler kuruyorum. zaman hala akmıyor. yaşlanıyorum ama akmıyor.

bir düzlük arayışındayım. bu engebeli yoldan, başımın üstünde yağan buluttan, su geçiren ayakkabımdan ve yolun bitmemesinden şikayetim var. çamurlardan, çukurlardan, düzlüğe ne zaman ulaşacağımı bilmemekten şikayetim var. hayat beni hamur gibi yoğuruyor, şeklimi, tavrımı, yalnızlığımı ve kalabalığımı alıp birbirine katıyor bir damla suyla. bu bir dönem demek istiyorum kendi saçımı okşar gibi. geçecek öyle yada böyle demek istiyorum. içimdeki o avutan tarafım akmıyor ama damlıyor.

epeydir yokum burda, ama nerdeyse dijital günlük gibi bir arşiv olmuş profilime baktığımda. her bir satır, resim ve şarkı beni geçmişe götürüyor sanki zaman tünelindeymişim gibi. hayatın ne kadar hızlı geçtiğini her şey gibi sosyal medya da vuruyor yüzümüze. ama iyiki paylaşmışım diyorum. bu sayede yıllar sonra kendime ilham olabiliyorum.

dalgasız bir denizin içinde cesurca yüzüyorum. beni alıp götürecek yada alaşağı edecek bir şey yokmuşçasına. bunun boşvermişlik ve yarını fazla düşünmeden yaşamak gibi getirileri -yada götürüleri- var. ama bir şeyler hissetmek istiyorum. beni yükseltecek ve hayatıma anlam getirecek bir şeyler. kimseden saklamadan ve hatta haykırarak yaşayacağım bir şeyler. denizime dalga getirecek ve sırf izleyerek yada sesini dinleyerek beni kendine bağlayacak bir şeyler. aradığım sözcük ne? tutku mu. enerji mi. aşk mı. her neyse o işte.

yolunda giden bir şeylere ihtiyacım var. mutlu edecek bir şeylere. her şeyi unutturacak bir şeylere.