🦕

Και να σου στείλω

Να βρεθούμε τώρα

Άμεσα

Αυτή την στιγμή η ζωή μου μοιάζει πολύ δύσκολη.

Νιώθω ότι ο πόνος της ψυχης μου μεγαλώνει.

Και απλώνεται.

Και πονάει το κορμί μου.

Και θελω να απλώσω τα χέρια μου και να μου τα κρατήσει κάποιος σφιχτά.

Να μου πει ότι είναι εντάξει. Και όλα θα πάνε καλα.

Να μου τα χαϊδέψει και ξανασφιξει.

Αλλά μου τα παίρνει βίαια και τα κοβει.

Μου μιλά σκληρά.

Και η καρδιά μου σπάει σε χίλια κομμάτια.

Με πετάει αριστερά και δεξιά.

Και εγώ πονάω.

Αλλά δεν έχω πλέον φωνή.

Ανοίγω το στόμα και σφίγγω τους πνεύμονες μου.

Αλλά δεν βγαίνει τίποτα.

Δεν έχω δύναμη.

Περπατώ στο δρόμο και μουδιάζει ο ωμός μου στο σημείο που τον ακουμπούσες

Άλλες στιγμές μυρίζω την μυρωδιά σου

Ρουφάω τον καπνό και νιώθω την γεύση σου

Ένας και εγώ με τους άλλους

Που είχες υποσχεθεί ότι δεν θα γίνω ποτέ έτσι

Να θυμάμαι μονη

Να αισθάνομαι μονη

Το σπίτι που ζω δεν αντέχεται

Μεγάλωσα στην αγάπη και όλα πάγωσαν

Κουφάρια που σκοντάφτουν το ένα πάνω στο άλλο

Ζωές που δεν συμπίπτουν

Και οι αναπνοές δεν αναμιγνύονται

Κεφάλια σκυφτά και φωνές που με διαπερνούν και το σώμα μου τις απορροφά

Καμία αντίδραση κανένα βλέμμα

Συνηθισμένη πλεον

Στο παρκάκι την γειτονιά με ένα σκύλο και ένα άδειο βλέμμα

Για όλες τις ζωές που έχουν περάσει σε αυτόν τον κόσμο

Ζωές που δεν πρόλαβαν να ζήσουν

Δεν γνώρισαν ποτέ την αγάπη και το άγγιγμα

Ζωές καταπιεσμένες και μικρές

Ζωές που τις βρήκα και που θα έρθουν μετά από εμένα

Αν απ τα μάτια σ τρέχουν ποτάμια

Αν νιώθεις τα πάντα και αν δεν νιώθεις τίποτα

Αν το κρύο που σε τρύπα

Αν η λύπη σου σε πίνει

Αν σκέφτεσαι το πριν και το μετά

Αν κοιτάς γκρίζους και θλιμμένους ουρανούς

Αν νιώθεις τον αέρα που σε χαϊδεύει

Αν αγαπάς τα δέντρα και το χώμα

Αν τα μαλλιά σου ανεμίζουν κόντρα

Αν νιώθεις μόνος

Αν περπατάς σκυφτός