Aras

Yeni değil, geri.

Hayat senaryom alt üst ama vardır senaristin bir bildiği.

O bu değil de, aponun amınakoyayım.

Ya biz kurşunu yedik, bir şekil oldu hayat kurşunu canımıza soktu. Sen o bıçağı kurşunu çıkarmaya mı sokuyorsun? Yarayı büyütmeye mi? Hafız, onu çözemedim.

Arkamdan konuştuğunuz kadar benimle de muhattap olsanız keşke, darılıyorum sonra.

Ahlakınızın estetik standartlarına sokayım.

Anlatmak mı daha büyük sıkıntı yoksa boğazında düğümlenmesi mi? Sanırım iki ucu da boklu değnek.

Öfkeli, üzgün ve dehşet içerisinden kurtulmak kaç geceme bedel oldu haberin var mı?

Dünyanın en pahalı gözlükleriyle dahi göz yaşlarını gizleyemeyip ruhunu yıkamışsın onlarla, söylesene bu gücün kaynağı ne?

Anlaşılamamaktan ötesi, anlatamamaktan hallice.

Sınıfsal orospu evlatlıkları.

Ölüme 7 kala.

İçten ve samimi olan ilginin kölesiyiz.

Başımı sokacak evim çok, başıma yıkılmayacak olana henüz denk gelemedim.

Ya zaten hep hikayedeki canavardan bahsettiler, onu ne zaman ve kaçıncı bölümde nasıl yarattıklarından asla bahsetmediler.

Her şeyden buz gibi olup ama her şey yolundaymış gibi yaşamaya devam etmek.

Bana her zaman ve her defasında ya yükmüşüm ya da yokmuşum gibi hissettirip sonrasında da bunun suçunu üzerime atmaya çalıştınız, ne hissedeceğimi bilememem gayet normal değil mi?