kirk yil gecse de kafanin ici ayni

Özgürlük hayal gibi sorumluluklar gerçek.

“seni tanımadan önce ağaçların çiçek açtığı ve yaprak döktüğü mevsimleri hep kaçırırdım derdi.” resim yapmayı sevdiğim halde denizin mavisini bilmezdim, yaprağın yeşilinin her mevsimde değiştiğine dikkat etmemiştim.

Ben artık emeklerime yazık olucak hiç bir yerde olmak istemiyorum

Sırtımı neye dayadıysam, göğsüme onun gölgesi dert oldu.

yarım mı kaldık. fazlası mı vardı.

"tekrar et bunu, bir hiçin hiçbir şeye ihtiyacı yoktur."

saçımın okşanmasına ve uzun bir sessizliğe ihtiyacım var.

Geçmek bilmedi o gece, tek bir ayrıntıyı unutmadım

ask mi takinti mi yarim kalmisligin uzuntusu mu bilmiyorum ama ben uyku uyuyamiyorum