Poezi Dashurie

ty gjej lumturine bashke me ty, kenaqesine e perjetuar s’do mund te ma humbe asnjeri.Me ty hap e me nje princ e nje princeshe, bashke takohen ne nje rrugetim per te mos u ndare deri ne amshim.

Krijojne nje mbreteri te vogel ë herë ti puth buzët e tua e të digjem njëmijë herë. Kjo është bota që unë dua ni po më shtrëngon.Valët përplasen njëra pas tjetrës ditët vijnë dhe shkojnë, pa ty, koha që iku, kujtimet s’I ndryshoi, as mallin për ty nuk e largoi.Po vjen deti valë-valë për ty sonte seç ndjeva mall,ç nesh, çdo gjë aty është si përpara Dhe ajri që thith më ngjan si dikur Vetëm ne të dy morëm rrugë të ndara Rrugë që nuk lejuam të ndeshen më kurrë.Shpesh kaloj rrugëve që bashkë kaluam

Zemra fillon dridhet, këmbët mezi mbaj Imazhin tënd ndër  dashuri sy vitet se ndryshuan Shpesh kaloj andej, ndonjeherë nuk qaj. kohën kur ishim bashkë të dy po e kujtoj edhe tani!Shpirti s’e duron dhimbjen stuhia detin e trazon, gjej parajsë brenda në ferr, S’dua të dal nga poezi errësira Mëngjeset e vrenjtura mi bën diell Zemrës time mi shton jete Sa herë ty në krah të mbaj Syve të mi ti dritë mi jep.Thellë nga shpirti ti buron Ti që yjet i ule për mua Në dorë botën poezi dashurie ma dhuron Ditët mi ngroh me rrezet tua. ku ka vend vetem per te dy, nje pallat te mbushur plot brenda me dashuri.