Pheniaa

Εγώ θα μείνω. Σου το υπόσχομαι πως θα μείνω όσο περισσότερο μπορώ, και όσο περισσότερο με αντέξεις.

Εγώ θα δίνω. Σου το υπόσχομαι πως κάθε μερα θα σου δίνω ο,τι σου στέρησα χθες. Και αν ακόμα σου τα έδωσα όλα χθες, θα σου δώσω κι άλλα.

Εγώ θα ακούω. Σου το υπόσχομαι πως ακόμα και όταν η μέρα μου είναι κουραστική και το μόνο πράγμα που θα θέλω θα είναι να ξαπλώσω και να μην μιλάω σε κανένα, θα σου σηκώσω το τηλέφωνο να ας πούμε, στις τέσσερις τα ξημερώματα μόνο και μόνο για να ακούσω τη σιωπή σου. Αρκεί να την μοιραστείς μαζί μου.

Εσύ για εμένα να κάνεις όσα μπορείς. Κάθε μέρα. Δε θέλω να σταματήσεις να προσπαθείς.

Βλέπεις, ειμαι ιδιαίτερα ανασφαλής και το μυαλό μου μονίμως σκέφτεται ότι μπορεί για να με βλάψει, ποτέ για να βλάψει εσένα! Αν γυρίσω αργά, ας πούμε τη Δευτέρα, που πρέπει να ‘μαι απ'τις εξίμισι σπίτι μου, θέλω να με πάρεις τηλέφωνο και να μου βάλεις τις φωνές που πάλι δεν σου έστειλα μήνυμα μόλις έφτασα.

Οχι δε θέλω να σε ανησυχώ, απλά βλέπεις ξεχνάω όλα τα δήθεν σημαντικά.

Θέλω να με ζαλίζεις στις ερωτήσεις, και κάθε μέρα να θες να μάθεις κι άλλα πράγματα για εμένα. Οσο καιρό και να είμαι δικιά σου, να ξέρεις ότι πάντα - αλλά πάντα - έχεις κάτι καινούριο να μάθεις για εμένα.

Να μην ανέχεσαι να με μοιράζεσαι, αλλά να αναγνωρίζεις ότι δεν είμαι ιδιοκτησία σου. Συνήθισα να ανήκω σε εμένα, κατάλαβέ με!

Α και θέλω επίσης, να μην φύγεις όταν τα χάνω, όταν δεν βγαίνει η φωνή μου και αρνούμαι να σε συναντήσω. Αρκετές φορές με πιάνουν τα δικά μου και γίνομαι αφόρητη. Σε προειδοποιώ, ειλικρινά αφόρητη. Δε θέλω να με καταλαβαίνεις πάντα, αρκεί να με αποδέχεσαι.

Και μη μου φέρεσαι σαν πριγκίπισσα, δε τα αντέχω αυτά. Δε θέλω ψεύτικες τρυφερότητες και λόγια που θα ξεχαστούν. Αλλά να μη φοβάσαι και να είσαι συναισθηματικός, μήπως τάχα σε πάρω στην πλάκα και σε αφήσω. Δε θα το κάνω.

Να μου φέρεσαι σαν να είμαι κάποιο ναρκωτικό. Θέλω να είσαι εθισμένος σ'εμένα, και να μη με χαρίζεις πουθενά.