Dahan-dahang napupundi ang pagningning ng mga bituin sa kalawakan.
Wala nang makita kundi ang isang mahabang patlang ng kadiliman.
At ang tanging naririnig na lamang ay ang nakakabinging katahimikan.
Nandito na naman ako sa ating tagpuan.
Binabalikan ang mga pangarap na nalimutan.
Tinatahak ang madilim na kawalan
Lulan ang pusong sugatan.
Tandang tanda ko pa kung paano tayo nagsimula.
Sa kung paanong ang mga kamay mong makasalanan
Ay hinagkan ang mga kamay kong nangangailangan.
Ang iyong mga matang mapanlinlang.
At kung paanong ang mga labi mong puno ng kasinungalingan,
Ay hinagkan ang aking mga labing nag aalinlangan.
Hanggang sa unti-unti akong nabulag,
Sa mga salita mong mabulaklak
Na akala mo ay tila nakalaklak
Dahil ang galing ng paglinis mo sa katauhan mo.
Sa makata mong mga salita.
Na siyang gumising sa aking natutulog na diwa.
At unti unti aking napaniwala,
Nahulog ako sa mga patibong mo.
Tigilan mo na ang paniniwala,
Sa mga berso mula sa libro.
Sapagkat gasgas na ang bawat salita nito.
pakikinig sa bawat kantang inialay niya,
Sapagkat kasinungalingan ang bawat lirikong binabanggit dito.
Tigilan mo na rin ang paghiling sa mga bituin.
Sapagkat wala nang kinahihinatnan ang bawat panalangin.
Katulad ng mga berso sa libro,
Gasgas na din ang puso mo.
Tulad ng bawat liriko sa kantang inialay sayo,
Kasinungalingan ang lahat ng pinagsamahan niyo.
At tulad ng bawat panalanging hiniling sa bituin,
Wala ni isang pangako niya ang sayo'y ipinatikim.
romaincrisis
gracieabrams
vaporwave
theartofmadeline
izzy806
tangentwithtanner
snowghoul
