Pero

Sana hiçbir şey veremem, sadece seni sevebilirim.

Bana söyle nereye gideyim, hiç bir şeyin doğru olmadığı sola mı, yoksa hiç bir şeyin kalmadığı sağa mı?

Zamanın tüm yaraları sardığını duymuştum, ama bu benim başıma hiç gelmedi.

Susarak unutmayı, yaşayarak alışmayı, güvenerek aldanmayı, severek kaybetmeyi, öğrenmiş biri için; Yalnızlık dert değil, sadece zevktir.

Bırak da böyle kalayım, bırak da desteğin cesaretim olsun.

Sen yukarıdaki gökyüzü gibisin, kalbime acıyla karışık bir keder veriyorsun.

Hiç hata yapmadan yaşayabilecek olsaydım, harika olurdu ama bu imkansız. Tökezleyerek, başarısız olarak ve hatalar yaparak adım adım ilerleyeceğim. Kendi ayaklarımın üzerinde, yaralar alsam da birgün bir yerde ve birine ulaşmak için yürümeye başlayacağım.

Aynı hataları tekrarlayacağım, tekrar tekrar.. Sanki hiç öğrenmemişim gibi.