Parapike

"အမွားမပါတဲ့ အျဖစ္မွန္တစ္ခု" "ေမွာင္ျပျပ အတိတ္ၾကား မွန္းလို႔ ငါၾကည့္စဲမွာ ျပန္ျမင္ေယာင္ လာသည့္ အတိတ္ရဲ႕အရိပ္ေတြထဲ ေယာင္နနနဲ႔ အဟုတ္ထင္ အမွန္ျမင္ၿပီးလုပ္ခဲ့သမွ် ခုထိမွားတယ္မမွတ္တဲ့ ကိစၥ တစ္ခုတည္းသာရွိခဲ့"

ေလွကားထစ္ဆုိေတာ႕လဲ အနင္းခံရေတာလဲျပဳံးျပဳံးပဲ... မနင္းခံရေတာ႕လဲျပဳံးျပဳံးပဲ... ဘ၀ဆုိတာ.... လူလုံးမလွခင္ေတာ႕.. အပူလုံးႂကြရစျမဲပါပဲ... တခဏေတာ႕... စိတ္ညစ္ပါရေစ အသင္ေလာက..

ေဆာင္မယ့္သူေတြက ေထာင္၀မွာျပံဳး ေယာင္တဲ့သူေတြက ေလွာင္ရယ္ျပံဳး ေမာင္ေခၚမယ့္သူမရွိသူေတြမွာေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြျဖစ္ ကဲဘယ္သူ ၾကိဳးမိန္႔ေပးခ်င္လဲ နွလံုုးသားက နုုပါဘိသနဲ႔ ဟင့္အင္းဆိုုတာနဲ႔ ေသပစ္လိုုက္လိုု႔ရတယ္

လြတ္လပ္တယ္ တိက်ေသခ်ာတယ္ သို၀ွက္ဟန္ေဆာင္မႈကင္းတယ္ လံုျခံဳတယ္ အခ်က္အလက္ျပည့္စံုတယ္ ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္တယ္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတယ္ မေရရာတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတတ္တယ္ အဆိုးဆုံးကေတာ့… တစ္ဖက္သက္ဆန္တယ္ ။

အခ်စ္ေရ ... ႀကိဳမသိႏုိင္တဲ့ အိပ္မက္တစ္မက္ မက္ဖုိ႔အတြက္ ကုိယ့္အား အိပ္စက္ခြင့္ျပဳပါ။ ။

ငါက ျမက္ရိုင္းမဟုတ္သလို နင္လည္း မိုးေကာင္းကင္ႀကီးမဟုတ္ပါဘူး

အမွား

လစ္တမတ္အျပာ အက္ဆစ္မွာ ထည့္ ပကတိ နီသြားေစသည္။ လစ္တမတ္အနီ ေဗ့စ္ရည္မွာ ထည့္ ပကတိ ျပာသြားေစသည္။ ပန္းႏုေရာင္ ႏွလံုးသား ဘာဂုဏ္မ်ား ေျမာက္လုိ႔ အစိမ္းေရာင္သို႔ ေျပာင္းသြားတာလဲကြယ္။

ႏွစ္လႊာေပါင္းမွ တစ္႐ြက္လို႕ ၊ ဘယ္သူေျပာလဲ။ စြယ္ေတာ္တစ္ျခမ္းပဲ့မွာလည္း ၊ သူ႕မာနနဲ႕သူ ၊ တစ္၀က္တိတိ ခမ္းနားတယ္။

ပုဒ္မ ၃၇၀ ။ ။ 'Love at First Sight' ျဖစ္စဥ္ ျဖစ္တည္မႈအား သက္ေသသကၠာယ ခိုင္လံုစြာ တင္ျပႏုိင္ပါက၊ ထို႔သို႔ တင္ျပႏိုင္သည့္အခ်ိန္မွ စ၍ ဦးေႏွာက္၏ စဥ္းစားဆင္ျခင္ သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ေသာ အခြင့္အေရးသည္ ႏွလံုးသား၏ တင္ျပေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း အလ်ဥ္း မရွိေစရ။

ဘာ?? မင္းငါ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ဟုတ္လား?? ဟဟား မင္းအခ်စ္က ရက္စက္တယ္ !!

ေန႔ကေမွာင္ေနတယ္ ညကလင္းေနတယ္ ဘာလို႔လဲသိလား ေန႔ဖက္ထက္ညဖက္မွာ မင္းက ငါ့အာရံုကို ပိုဆိုးမိုးထားနိုင္လို႔ပဲ!!

ခ်ိဳသာေသာ အျပံဳး ရိုုးသားေသာ အမူအရာ ခိုုင္မာေသာ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ သူမကို က်ႏုု္ပ္ႏွလံုုးသားထက္ ျဖတ္ေလွ်ာက္ခြင့္ ျပဳမိခဲ့သည္။ သိုု႔ေသာ္သူမ ေဒါက္ဖိနပ္ကိုု ၾကိဳက္တက္မွန္း မသိခဲ့ပါ။

ကိုယ္ ထိုင္ေငးေနခဲ့တယ္ သမုဒယက ကိုယ္တို႔ကို ဘယ္လိုမ်ား ခ်ည္ထားတာ .. ဒီႀကိဳးကေလး သိပ္ခုိင္တာပဲလို႔ ။

...မေတြ႕ ျဖစ္တဲ့ေနာက္

အိပ္မက္ ေကာင္းစဥ္ လန္႔ႏိုးလွ်င္မူ စိတ္တြင္ ညစ္ညဴးရေလသည္ ။ အိ္ပ္မက္ဆိုးပင္ မက္လိုက္ခ်င္သည္ ႏိုးလွ်င္ ၀မ္းသာရမည္တည္း ။

သူတို႔ေစာင့္ေရွာက္ေသာ္ျငား ကိုယ္ငရဲ ေရာက္ႏိုင္သား ၾကယ္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္ကာပင္ ကို္ယ္တေရးေရးသိျမင္။ ေျမေပၚမွာျဖင့္ အနည္းဆံုးေတာ့ လစ္လ်ဴ႐ႈသင့္ လူ သို႔မဟုတ္ တိရစာၦန္ကို ကိုယ္တို႔ ေၾကာက္ရမယ္ထင့္။ ၾကယ္ဆိုတာက ကုိယ္တို႔အတြက္ ေလာင္ကြ်မ္းေနရ။ ကုိယ္တို႔က ဘာမွ ျပန္မေပးႏုိင္ဘူးဆိုပါရင္ ဒါမ်ိဳးဟာ ေကာင္းရဲ႕လား။ ခ်စ္ျခင္းမတူႏိုင္ေသာ္မွျဖင့္ ပိုခ်စ္ရတဲ့သူ ကုိယ္ျဖစ္ပါရေစ။ အျပစ္မတင္တတ္တဲ့ ၾကယ္ေတြကို ခ်ီးက်ဴးေငးေမာသူ ကုိယ္ဟာ ၾကယ္တစ္စင္းကို တစ္ေန႔လံုးလြမ္းေနတယ္လို႔ မေျပာသာပါဘူး။ ၾကယ္ေတြ အားလံုးေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရင္ ကုိယ္က ဗလာေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း ပိန္းပိတ္တဲ့ အေမွာင္ရဲ႕ခမ္းနားမႈကို ခံစားယူရေတာ့မယ္။ အခ်ိန္ေတာ့ နည္းနည္းယူရမွာေပါ႔